UT GLORIFICETUR DEUS * Motus in fine velocior Komunikat: Z powodu zmian na tym portalu (np. bezsensowne haszowanie linków, które doprowadza do ich destrukcji, pojawianie się niechcianych kolorów bez możliwości kontroli tego zjawiska np. przez edytor html, niemożność dzielenia się tekstami z innych portali) powodujących, że portal niniejszy staje się coraz bardziej nieużyteczny zapraszam na strony alternatywne: https://nondraco.wordpress.com/ oraz https://drzewofigowe.substack.com/ * We have seen the City of Mansoul, even as it rocked, relieved, Blessed are they who did not see, but being blind, believed. (G. K. Chesterton)
Uleczę co zgięte, sam przyjmę miłośnie, bo gniew mój wnet od nich oddalę, jak rosa im będę, Izrael wyrośnie jak lilia i korzeń wspaniale.
Ozeasz (Obietnica) Przyciągnę ich sznurem, co jest Adamowy i w więzach miłości mej miękkich, zaś jarzmo ponure usunę z ich głowy, by mogli pożywać z mej ręki. * Uleczę co zgięte, sam przyjmę miłośnie, bo gniew mój wnet od nich oddalę, jak rosa im będę, Izrael wyrośnie jak lilia i korzeń wspaniale. * Rozszerzą gałęzie się jego a chwała jak drzewo oliwne cień rzuci, jak Liban też będzie dokoła woniała, by w cieniu siedzących nawrócić.
Bóg posłał swego syna na świat, nie by świat sądził, jak mówi nam Syn, lecz by świat zbawić (J 3,17). Jednakże jak świat mógł zostać zbawiony, skoro został pochwycony w sieć grzechu? Przez wymierzenie kary czy raczej okazanie łagodności, tak by, przy okazaniu przez Boga miłosierdzia i wyrozumiałości, przeszłe grzechy człowieka mogły zostać przebaczone, zaś ci, którzy nie żyli godnie mogli rozpocząć bardziej czyste życie? Dlaczego zatem, powiedz mi, Faryzeuszu, szemrasz z tego powodu że Chrystus nie gardził przebywaniem z celnikami i grzesznikami, roztropnie przygotowując drogę do ich nawrócenia? To dlatego wyniszczył samego siebie (Flp 2,7) i stał się nam podobny. Dlaczego zatem ośmielasz się kwestionować mądrość Jednorodzonego? Błogosławieni prorocy chwalili mądrość Bożej Tajemnicy. Prorok Dawid śpiewa o niej: Śpiewajcie roztropnie, Bóg będzie panował nad narodami (Ps 46,8). (…) Rodzaj ludzki błąkał się po obliczu ziemi, wymknął się z dłoni Najwyższego Pasterza. Z tego …More
1P5 Trzodę, co wam Bóg powierzył, paście chętnie, jak wzór stały, zjawi książę się pasterzy – da wam wieczny wieniec chwały. By nad młodym starszy wyższym był, niech wam pokory staje, bo sprzeciwia Bóg się pysznym a pokornym łaskę daje. W uniżeniu nie ustając, pod ramieniem mocnym Boskim, aby wzniósł was, nawiedzając, w Jego pieczy złóżcie troski. Bądźcie trzeźwi, czuwający wróg wasz, szatan chce was zbrukać: krąży jako lew ryczący, kogo pożreć ciągle szuka. Znajdźcie w wierze umocnienie, stawcie opór w nią bogaci, bo to samo utrapienie wciąż spotyka waszych braci. Bo Bóg wszelkiej łaski, mili, nas do chwały powołuje i po utrapienia chwili nas utwierdzi, ugruntuje.
z Kazania na Oczyszczenie NMP "Gdy synogarlica straci swego towarzysza, żyje dalej bez żadnego innego i błąka się samotnie... Podobnie ubodzy w duchu, prawdziwie pokutujący, którzy przez grzech śmiertelny utracili swą wspólnotę z Jezusem Chrystusem, żyją sami, w samotności umysłu a nawet ciała, z dala od zgiełku tego świata. Nie piją stałej wody ziemskich radości, lecz zmąconą wodę smutku i łez. Rzekł Pan: zatrwożyła się dusza moja i cóż powiem? (J 12,27). Nie osiedlają się na zielonej gałęzi doczesnej chwały, o której powiada Ezechiel: przyłożyli gałąź do nozdrzy swoich. Ludzie cieleśni przykładają gałąź ziemskiej chwały do swego nosa aby nie czuć odoru grzechu ani piekła. Ponownie, są prości jak gołębie. Gniazdo ich rozmów a nawet łoże, gdzie śpią w ciele, jest szorstkie i ubogie. Nie krzywdzą nikogo, zaiste przebaczają tym, którzy ich krzywdzą. Nie żyją z rabunku, lecz dzielą się tym co mają. Żywią pozostających pod ich opieką słowem nauki a łaskę, którą otrzymali …More
I nasza mowa pustką dzwoni a głos nasz nie jest zdrowy wcale, bo zgubiliśmy się, Antoni, ale nie chcemy się odnaleźć.
Do Świętego Antoniego z Padwy Lichwiarze snu widmowego błogosławieństwo nam dali i mimo kazania Twego my - ryby głuche wśród fali. Dobro największe zastawiamy, wolność utraty pożyczając, zatrutą strawę spożywamy wciąż, o Znak Krzyża nic nie dbając. I nasza mowa pustką dzwoni a głos nasz nie jest zdrowy wcale, bo zgubiliśmy się, Antoni, ale nie chcemy się odnaleźć. Niech pegaz pychy, co nas nęka, nędznego osła w lustrze zoczy, niech zrodzą muła, co przyklęka, z pokorą, gdy Pan w Hostii kroczy.
Haurietis aquas (Izajasz 12) Z okazji dzisiejszego święta przypominam. A w dzień ów powiesz: dzięki Panu złożę; gniew swój cofnąłeś, dałeś pocieszenie; bo Pan mym Zbawcą – ufam, się nie trwożę, Pan moją mocą, chwałą, wybawieniem. * Ze zdrojów Zbawcy wody wśród wesela będziecie czerpać, mówiąc: chwalcie Pana, wzywajcie Imię Jego, głoście dzieła, by moc Imienia Jego była znana. * Śpiewajcie Panu, wzniosłe On uczynił rzeczy, niech pozna przez was je świat wszelki, raduj się, sław Go, z Syjonu świątyni, wśród ciebie Święty Izraela wielki.
z książki Życie duchowne czyli doskonałość chrześcijańska – tom II “Cóż na niebie i na ziemi wspanialszego, cóż czci i miłości godniejszego, nad Serce Boga-człowieka, a więc Serce Mądrości najwyższej, Świętości samej, Miłości niezmierzonej, — Serce naszego Stwórcy, naszego Mistrza, naszego Zbawcy, naszego Króla, naszego Przyjaciela, naszego Brata, naszego Ojca, Ale jakież to Serce czcić należy? Czyli to Serce z ciała i krwi, które włócznia przebiła na krzyżu? Tak jest, — nie tak jednak, abyśmy to Serce odrywali od Pana Jezusa i osobno wielbili, lecz o ile ono jest cząstką Człowieczeństwa Jezusowego, a tem samem nierozdzielnie połączone z Boską Jego Osobą. Dla tego połączenia z Bóstwem należy się Najśw. Sercu cześć najwyższa, cześć boska; cześć bowiem mierzy się według osoby, a Boska jest w Jezusie Chrystusie Osoba. A dlaczegóż przede wszystkiem Serce Jezusowe czcić należy? Oto dlatego, za to Serce jest świątynią Bóstwa, tronem łaski, stolicą miłosierdzia i źródłem życia …More
Ozeasz (Obietnica) Przyciągnę ich sznurem, co jest Adamowy i w więzach miłości mej miękkich, zaś jarzmo ponure usunę z ich głowy, by mogli pożywać z mej ręki. * Uleczę co zgięte, sam przyjmę miłośnie, bo gniew mój wnet od nich oddalę, jak rosa im będę, Izrael wyrośnie jak lilia i korzeń wspaniale. * Rozszerzą gałęzie się jego a chwała jak drzewo oliwne cień rzuci, jak Liban też będzie dokoła woniała, by w cieniu siedzących nawrócić.
(z Listu Barnaby - przekład ks. A. Lisieckiego) “A potem, Syn Boży dlatego zjawił się w ciele, by dopełnić miary grzechów tym, którzy na śmierć prześladowali proroków jego. Więc i z tego powodu chciał cierpieć męki. Mówi bowiem Bóg, że zranienie ciała jego od nich pochodzi: „Gdy uderzą pasterza swego, Tedy owce trzody poginą.” (Za 13, 6-7, Mt 26,31). Własną to zaś jego było wolą, że w ten cierpiał sposób, bo musiał się na to zgodzić, by cierpieć na krzyżu, jako że tak mówi ten, który o nim prorokuje: “Zachowaj duszę moją od miecza,” (Ps 21,21) tudzież: „Gwoźdźmi przebij ciało moje, Albowiem zgraje złoczyńców powstały przeciwko mnie.” (Ps 118,120, Ps 21,17). I jeszcze mówi: „Oto podałem grzbiet swój na biczowanie, A lica swoje na policzkowanie, A oblicze moje stężało jak skała twarda.”(Iz 50, 6-7). A po wydaniu rozkazu cóż powiada? „Któż się ze mną będzie prawował? Niechżeż mi opór stawi! Albo któż się usprawiedliwi przede mną? Niechżeż się zbliży do sługi Pańskiego …More
Jemu przypisuje się - według zdania księdza z dzisiejszego kazania w Dniu Skupienia w Kaplicy naszego Domu Zakonnego Seniora - autorstwo Listu do Hebrajczyków. Bez tego Listu, wiara Katolicka miałaby ogromne trudności się szerzyć od czasu pesudo-reformacji protestanckiej. Dziękujemy Bogu, Duchowi Świętemu, za ten List o Kapłaństwie Chrystusowym i za sakrament kapłaństwa w Kościele Bożym. Spotkania Polonijne - Polska Misja Katolicka w … Wielu z nas obchodziło i obchodzi rocznice tej wielkiej i niczym nie zasłużonej łaski powołania do kapłaństwa.
Jeśli chodzi o dzieje nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusowego w jego szerzeniu zasłużył się XVII-wieczny jezuita polski - o. Kasper (Gaspar) Drużbicki, herbu Nałęcz. Urodzony w styczniu Roku Pańskiego 1590, w sierpniu 1609 wstąpił w Krakowie do Towarzystwa Jezusowego. W roku 1621, w Poznaniu otrzymał święcenia kapłańskie. Był dwukrotnie (1629-33, 1650-53) prowincjałem jezuitów na Polskę, pełnił również dwukrotnie funkcję mistrza nowicjatu w Krakowie, zaś w latach 1633-34 był rektorem kolegium w Kaliszu, w l. 1638-41 rektorem kolegium w Ostrogu, zaś w l. 1644-47 oraz 1657-62 rektorem w Poznaniu. Zmarł w Poznaniu 2 kwietnia Roku Pańskiego 1662. Po jego śmierci nakładem kolegium kaliskiego ukazała się w roku 1683 książeczka Meta Cordium (Cel Serc), w roku 1687 wydana w Poznaniu, w języku polskim jako Serce Jezusowe meta albo cel serc stworzonych, co ciekawe przełożona w roku 1890 na język angielski pod tytułem Heart of Jesu the Goal of all Hearts, zawierająca Godzinki …More
List do Sardes Ten od siedmiu duchów Słowa i gwiazd siedmiu też szczęśliwych mówi: imię życia chowasz, jednak jesteś już nieżywy. Bacznie wzmacniaj pozostałe resztki skarbu rzuconego, czyny twe niedoskonałe bowiem wobec Boga mego. Pomnij coś wziął i zachowuj, czyń pokutę za swe winy, bo jak złodziej przyjdę znowu a nie będziesz znał godziny. Imion takich masz niewiele, co szat swoich nie skalali, w bieli chodzić będą śmiele, bo godnymi pozostali. W biel zwycięzca się przystroi, w księdze życia ma wiecznego imię, co przed Ojcem moim wyznam, wśród aniołów Jego.
"Traditio" pod tytułem "Dzieło Wiary". Film przedstawia m.in. Kapłanów SSPX oraz przygotowujących się do święceń kleryków z seminariów w Menzingen, Econe (Szwajcaria), Dillwyn (USA), La Reja (Argentyna) i Zaitzkofen (Niemcy). z komentarzy: "Zamiast opierać się na sensacji czy kontrowersjach ten film dokumentalny ze spokojem przedstawia dzieło, które poruszyło niezliczone dusze na całym świecie. Szczerość kapłanów, powaga ich formacji oraz powszechność Wiary Katolickiej zostały przedstawione z godnością i pięknie. To co najbardziej się wyróżnia to poczucie ciągłości - oglądanie młodych ludzi, którzy poświęcają swe życie tej samej Wierze, Ofierze i Kapłańskie, które karmiły pokolenia katolików przed nami". Film znajduje się na poniższej stronie: youtube.com/watch?v=V9UQYkXffG0 W menu ustawień można wybrać polskie napisy.
Tego nikt nie podważa, ani im nie odbiera, chodzi o to, kto trzyma stery władzy nad Bractwem - za kurtyną!!! Wg. schematu z Instrukcji "Alta Vendita" - będą szli pod flagą szatana, myśląc że wciąż są Katolikami . . . Watykan jest tego wzorcowym wykonaniem . . .
"The liturgy as such is not the problem, but rather the unfounded accusation by the FSSPX that the Catholic Church, under Popes Paul VI, John Paul II, Benedict XVI, Francis and Leo XIV, has dogmatically deviated from the Catholic faith, absurdly counting the Novus Ordo Mass among the deviations, which according to the Fraternity contains dogmatic errors, such as the fact that its sacrificial character has, if not denied, at least been obscured in favor of a mere memorial meal... The old or new rite is not the problem. Both sides—unfortunately also the authoritarian agitators in the Roman Dicastery for the Liturgy—do not properly appreciate the theological distinction between the substance of the sacraments and the various liturgical forms. A mere disciplinary suppression of the old rite and the general suspicion of its adherents as deniers of Vatican II are not only pastorally questionable but also dogmatically untenable. I myself have considered the restriction of the celebration of …More
Te nieustanne sugestie, że nie wiemy, co miał na myśli: Papież, Kardynał aż po Księdza Wikarego - odpowiadam cytatem: Leon XIII. Apostolicae curae – O nieważności święceń anglikańskich „Tak więc wewnętrzny brak formy połączony jest z brakiem intencji, która jest równie koniecznie wymagana aby był [udzielony] sakrament. O zamyśle czy intencji, która mianowicie jest czymś wewnętrznym, Kościół nie osądza, natomiast to co zewnętrznie się ujawnia, powinno się w tej rzeczy osądzić. Rzeczywiście jeśli ktoś sprawuje sakrament i wymaganą materię i formę poważnie i zgodnie z rytem zachowuje, o nim samym sądzi się, że bez wątpienia zamierza czynić to co czyni Kościół.” – tak, więc przekładając to na przypadek Kard. Mullera, liczy się to, co słyszymy i widzimy, a to świadczy 1000%-centowo, że nie czyni tego co jest Wolą Kościoła Świętego, Jego Doktrynie niezmienialnej – bo jej zaprzecza!!! Posłuszeństwo i Jedność nie mogą prowadzić do OBRAZY BOŻEJ!!! Tak to rozumiem, a jeżeli się gdzieś …More
Nie dziwcie się, bracia, jeśli was świat nienawidzi. My wiemy, żeśmy przeszli ze śmierci do życia, bo miłujemy braci. Kto nie miłuje, trwa w śmierci. Każdy, kto nie miłuje brata swego, mordercą jest. A wiecie, że żaden morderca nie ma w sobie żywota wiecznego. Przez to poznaliśmy miłość Boga, że oddał za nas życie swoje i my winniśmy życie oddać za braci. Kto by miał majętność tego świata, a widziałby brata swego w potrzebie i zamknął przed nim serce swoje — jakże może w nim przebywać miłość Boża? Synaczkowie moi! Nie miłujmy słowem ani językiem, ale czynem i prawdą (1 J 3) Tę nienawiść świata ukazuje również przypowieść o zaproszonych na ucztę (Łk 14). Gospodarz po kolejnych odmowach zaprasza na nią wyrzutków. Święty Grzegorz Wielki w swej Homilii na tę Niedzielę mówi: “Bóg wybrał tych, którymi świat gardzi, albowiem często pogarda świata przywodzi człowieka do zmysłów (…) Albowiem ubodzy w ogólności i pogardzani przez ten świat często tym chętniej słuchają głosu Bożego,…More
Ty, to Słowo, co Ciałem się stało, Ty, to Ciało, z którego zostaje Krew przelana by okrył się chwałą Ten, któremu hołd Niebo oddaje: Dominus Deus Sabaoth!
Mysterium Fidei Niech zadrży ziemia, gdy chleb się zmienia i z niebieskiego tronu Ten, co króluje nam zstępuje, wśród ciszy słów Kanonu. Niech Niebo z Panem w ziemię wlane, w Ofierze tej wspaniałej łaską nas darzy, gdy u ołtarzy oddajem Bogu chwałę. Sanctus, Sanctus, Sanctus: ile razy ten wyraz usłyszę, nie wystarczy by świętość wyrazić, Twą, o Panie, co wkracza w tę ciszę, kiedy ludzkie przewiny Ty gładzisz. Ty, to Słowo, co Ciałem się stało, Ty, to Ciało, z którego zostaje Krew przelana by okrył się chwałą Ten, któremu hołd Niebo oddaje: Dominus Deus Sabaoth!
Mysterium Fidei Niech zadrży ziemia, gdy chleb się zmienia i z niebieskiego tronu Ten, co króluje nam zstępuje, wśród ciszy słów Kanonu. Niech Niebo z Panem w ziemię wlane, w Ofierze tej wspaniałej łaską nas darzy, gdy u ołtarzy oddajem Bogu chwałę. Sanctus, Sanctus, Sanctus: ile razy ten wyraz usłyszę, nie wystarczy by świętość wyrazić, Twą, o Panie, co wkracza w tę ciszę, kiedy ludzkie przewiny Ty gładzisz. Ty, to Słowo, co Ciałem się stało, Ty, to Ciało, z którego zostaje Krew przelana by okrył się chwałą Ten, któremu hołd Niebo oddaje: Dominus Deus Sabaoth!
Ty, to Słowo, co Ciałem się stało, Ty, to Ciało, z którego zostaje Krew przelana by okrył się chwałą Ten, któremu hołd Niebo oddaje: Dominus Deus Sabaoth!
By było żertwą za grzeszników, Posłuszne Ojcu aż do skonu, by dźgane włócznią przez setników Nadzieją stało się milionów.
Desiderium collium aeternorum Gdy do Egiptu szedł Jakub i błogosławił dom cały na długim w Dom Chleba szlaku, to wzgórza odwieczne już trwały. Gdy Mojżesz wyruszał na górę, gdzie rzeczy są ostateczne, żegnany, dał im figurę bogactwa wzgórz, co odwieczne. I owo wzgórz wiecznych czekanie prorockim jawiło się oczom: że przyjdzie Miłości wylanie, gdy, tak jak jagnięta, podskoczą. Przy studni wyjawi swe Imię, zgotuje weselne też gody a z Serca na wzgórzu wypłynie zdrój zbawczy Krwi Jego i wody. * To Serce ciche i pokorne Majestat nieskończony skryło, w łonie przez Ducha utworzone się z Bogiem-Słowem zjednoczyło. Lecz z Boga zrobił lud bluźniercę, w pysze oglądał, srożąc lica, jak miażdży Mu nieprawość Serce, jak obelgami je nasyca. By było Żertwą za grzeszników, Posłuszne Ojcu aż do skonu, by dźgane włócznią przez setników Nadzieją stało się milionów. I Ocaleniem ufających, i Celem serc miłością zdjętych, i tym Ogniskiem gorejącym, co jest Rozkoszą Wszystkich Świętych.
Przybytku tak cierpliwy, że czekasz wciąż z miłością, pomimo słów zelżywych zmieszanych z oziębłością.
Sacre Coeur Przybytku tak cierpliwy, że czekasz wciąż z miłością, pomimo słów zelżywych zmieszanych z oziębłością. Niezmierna dostojności płomiennej niebios bramy przygarnij w swej hojności nas, którzy Cię wzywamy. Serce – serc wszystkich królu, skarbnico cnót przeczystych, nadziejo tych, co w bólu, wzgórz pragną wiekuistych, Pociechy wszelkiej zdroju, skąd życie, świętość płynie, daj nam, strudzonym w boju, się obmyć w Twej głębinie.
Gdy nas przed ciągłym testem stawiają dusz zabójcy, dziękuję Ci, że Jesteś, o Boże, jeden w Trójcy.
Ubi amor ibi Trinitas (Doksologia) Skarć mnie nim puste gesty nad wolę Twą przedłożę, dziękuję Ci, że Jesteś, nasz Ojcze z nieba, Boże. * Przyjm nędzne serca wnętrze, gdzie miłość Twa kołata, dziękuję Ci że Jesteś: Bóg Syn i Zbawca świata. * Łagodnym swym szelestem wnieś światłość w ciemne morze, dziękuję Ci, że Jesteś, o Duchu Święty, Boże. * Gdy nas przed ciągłym testem stawiają dusz zabójcy, dziękuję Ci, że Jesteś, o Boże, jeden w Trójcy.