Mysterium Fidei
Niech zadrży ziemia,
gdy chleb się zmienia
i z niebieskiego tronu
Ten, co króluje
nam zstępuje,
wśród ciszy słów Kanonu.
Niech Niebo z Panem
w ziemię wlane,
w Ofierze tej wspaniałej
łaską nas darzy,
gdy u ołtarzy
oddajem Bogu chwałę.
Sanctus, Sanctus, Sanctus:
ile razy ten wyraz usłyszę,
nie wystarczy by świętość wyrazić,
Twą, o Panie, co wkracza w tę ciszę,
kiedy ludzkie przewiny Ty gładzisz.
Ty, to Słowo, co Ciałem się stało,
Ty, to Ciało, z którego zostaje
Krew przelana by okrył się chwałą
Ten, któremu hołd Niebo oddaje:
Dominus Deus Sabaoth!