Durante una reunión de 30 minutos en la prisión Regina Coeli de Roma hoy, el Papa Francisco parecía estar sin soporte de oxígeno y su voz estaba tensa. Preguntado por sus planes para Semana Santa, dijo que haría las cosas "como pueda". No puede caminar, apenas puede levantar los brazos y, sin oxígeno, sufre de falta de aliento. Al salir de la prisión, repitió lo que ya había dicho en años anteriores: "Cada vez que atravieso estas puertas, me pregunto: "¿Por qué ellos y no yo?".
‘Why them and not me?’: Pope Francis after Holy Thursday prison visit
Please don't let this man spoil our Easter again. Keep him away fro GTV at least for the next couple of days!
Saint Jean de la Croix faisait pénitence pour les péchés qu'il n'avait pas commis, par la protection de Dieu. Cela rejoint cette idée. Sans Dieu, où serions-nous ?
Med 30-minutnim srečanjem v rimskem zaporu Regina Coeli je bil papež Frančišek videti brez kisika, njegov glas pa je bil napeti. Na vprašanje o načrtih za veliko noč je odgovoril, da bo vse naredil "po svojih močeh". Ne more hoditi, komaj dviguje roke, brez kisika pa trpi zaradi zadihanosti. Ko je zapuščal zapor, je ponovil, kar je povedal že v prejšnjih letih: Vsakič, ko stopim skozi ta vrata, se vprašam: "Zakaj oni in ne jaz?"
Počas dnešného 30-minútového stretnutia vo väznici Regina Coeli v Ríme sa zdalo, že pápež František je bez kyslíkovej podpory a jeho hlas bol napätý. Na otázku o svojich plánoch na Veľkú noc odpovedal, že bude robiť veci "tak, ako budem môcť". Nie je schopný chodiť, sotva zdvihne ruky a bez kyslíka trpí dýchavičnosťou. Pri odchode z väzenia zopakoval to, čo už povedal v predchádzajúcich rokoch: Vždy, keď prejdem týmito dverami, pýtam sa sám seba: "Prečo oni a nie ja?"
Durante um encontro de 30 minutos na prisão Regina Coeli, em Roma, o Papa Francisco parecia estar sem oxigénio e a sua voz estava tensa. Questionado sobre os seus planos para a Páscoa, disse que faria as coisas "como pudesse". Não consegue andar, mal consegue levantar os braços e, sem oxigénio, sofre de falta de ar. Quando saiu da prisão, repetiu o que já tinha dito em anos anteriores: "Sempre que passo por estas portas, pergunto a mim próprio: 'Porquê eles e não eu?
Podczas 30-minutowego spotkania w więzieniu Regina Coeli w Rzymie papież Franciszek wydawał się być pozbawiony wsparcia tlenowego, a jego głos był napięty. Zapytany o swoje plany na Wielkanoc, powiedział, że zrobi wszystko "tak, jak potrafię". Nie jest w stanie chodzić, ledwo może podnieść ręce, a bez tlenu cierpi na duszności. Opuszczając więzienie, powtórzył to, co mówił już w poprzednich latach: "Za każdym razem, gdy przechodzę przez te drzwi, zadaję sobie pytanie: "Dlaczego oni, a nie ja?"".
Bergolio Ptasia tylko tam gdzie go nie potrzeba gdzie Nie powinien ma zająć się kościołem przeżywaniem czyli tą Paschalnego a nie uprawia politykę wraz z mediami
Tijdens een 30 minuten durende bijeenkomst in de Regina Coeli gevangenis in Rome vandaag, leek paus Franciscus zonder zuurstof te zitten en was zijn stem gespannen. Gevraagd naar zijn plannen voor Pasen, zei hij dat hij de dingen zou doen "zoals ik kan". Hij kan niet lopen, kan zijn armen nauwelijks optillen en heeft zonder zuurstof last van kortademigheid. Bij het verlaten van de gevangenis herhaalde hij wat hij in voorgaande jaren al gezegd had: "Elke keer als ik door deze deuren loop, vraag ik mezelf af: 'Waarom zij wel en ik niet?"
Šiandien per 30 minučių trukusį susitikimą Romos kalėjime "Regina Coeli" popiežius Pranciškus atrodė be deguonies, o jo balsas buvo įtemptas. Paklaustas apie Velykų planus, jis atsakė, kad viską darys taip, "kaip galėsiu". Jis negali vaikščioti, vos gali pakelti rankas, o be deguonies kenčia nuo dusulio. Išeidamas iš kalėjimo jis pakartojo tai, ką jau yra sakęs ankstesniais metais: Kiekvieną kartą eidamas pro šias duris klausiu savęs: "Kodėl jie, o ne aš?".
Durante un incontro di 30 minuti presso il carcere di Regina Coeli a Roma, oggi, Papa Francesco è apparso senza supporto di ossigeno e la sua voce era sforzata. Alla domanda sui suoi piani per la Pasqua, ha detto che avrebbe fatto le cose "come posso". Non è in grado di camminare, riesce a malapena a sollevare le braccia e, senza ossigeno, soffre di respiro corto. Quando ha lasciato il carcere, ha ripetuto ciò che ha già detto negli anni precedenti: "Ogni volta che varco queste porte, mi chiedo: "Perché loro e non io?"".
Bisogna avere rispetto per un uomo in quelle condizioni. Altrimenti Cristo ce lo addebiterà. E avrà come sempre tutte le ragioni.
A mai napon a római Regina Coeli börtönben tartott 30 perces találkozó során Ferenc pápa úgy tűnt, hogy nem kapott oxigént, és a hangja is feszült volt. A húsvéti terveiről kérdezték, azt mondta, hogy "úgy fogom csinálni a dolgokat, ahogy tudom". Nem tud járni, alig tudja felemelni a karját, és oxigén nélkül légszomjjal küzd. A börtönből való távozásakor megismételte azt, amit már a korábbi években is mondott: "Minden alkalommal, amikor belépek ezeken az ajtókon, azt kérdezem magamtól: "Miért ők és nem én?"".
Lors d'une réunion de 30 minutes à la prison Regina Coeli à Rome aujourd'hui, le pape François est apparu sans oxygène et sa voix était tendue. Interrogé sur ses projets pour Pâques, il a répondu qu'il ferait les choses "comme je peux". Il est incapable de marcher, peut à peine lever les bras et, sans oxygène, souffre d'essoufflement. En quittant la prison, il a répété ce qu'il avait déjà dit les années précédentes : Chaque fois que je franchis ces portes, je me demande : "Pourquoi eux et pas moi ?".
"Chaque fois que je franchis ces portes, je me demande : "Pourquoi eux et pas moi ?"." Votre place n'est pas en prison mais en enfer : convertissez-vous à la religion catholique.
Durante una reunión de 30 minutos en la prisión Regina Coeli de Roma hoy, el Papa Francisco parecía estar sin soporte de oxígeno y su voz estaba tensa. Preguntado por sus planes para Semana Santa, dijo que haría las cosas "como pueda". No puede caminar, apenas puede levantar los brazos y, sin oxígeno, sufre de falta de aliento. Al salir de la prisión, repitió lo que ya había dicho en años anteriores: "Cada vez que atravieso estas puertas, me pregunto: "¿Por qué ellos y no yo?".
Sin embargo tiene aliento aún para insultar a Nuestro Señor Jesucristo como cada Jueves Santo lo ha hecho…
En efecto: si hay delincuentes en la cárcel, Bergoglio los supera a todos por profanar la eucaristía (Amoris L), promover el indiferentismo religioso (Abu Dhabi), poner ídolos en el lugar santo (Pachamama), promover a homosexuales al cardenalato y obispado, y otros innumerables crímenes contra Dios y sus almas al tergiversar gravemente la Doctrina del Dios hecho Hombre.
Ingenuos los católicos que se ablandan por un anciano debilitado pero fuerte en atacar a Dios
Während eines 30-minütigen Treffens im Gefängnis Regina Coeli in Rom schien Papst Franziskus heute ohne Sauerstoffunterstützung zu sein und seine Stimme war angestrengt. Auf die Frage nach seinen Plänen für Ostern sagte er, er werde die Dinge "so tun, wie ich kann". Er ist nicht in der Lage zu gehen, kann kaum die Arme heben und leidet ohne Sauerstoff an Kurzatmigkeit. Beim Verlassen des Gefängnisses wiederholte er, was er schon in den vergangenen Jahren gesagt hat: "Jedes Mal, wenn ich durch diese Türen gehe, frage ich mich: 'Warum die und nicht ich?'"
"Jedes Mal, wenn ich durch diese Türen gehe, frage ich mich: 'Warum die und nicht ich?'" sagte der Gute. Auch ich frage: Warum die und nicht er?
Die Frage kann ich Herrn Bergoglio gerne mit einem Zitat von Seneca beantworten: Sacrilega minuta puniuntur, magna in triumphs feruntur (Kleine Verbrechen werden bestraft, große im Triumph gefeiert).
During a 30-minute meeting at the Regina Coeli prison in Rome today, Pope Francis appeared to be without oxygen support and his voice was strained. Asked about his plans for Easter, he said he would do things "as I can." He is unable to walk, can barely lift his arms, and, without oxygen, suffers from shortness of breath. When leaving the prison, he repeated what he has already said in previous years: "Every time I walk through these doors, I ask myself, 'Why them and not me?'"
“Every time I enter these doors, I ask myself, 'Why them and not me?” I’m sure there are a fair number of Catholics working in the Vatican who could take an honest stab at the answer.