164. «NIE MA NĘDZY, KTÓREJ JEZUS NIE MÓGŁBY PRZEMIENIĆ W BOGACTWO» Napisane 21 sierpnia 1944. A, 3372-3376 Maryja mówi: «Mario, mówi do ciebie Matka. Mój Jezus mówił ci o dziecięctwie ducha, koniecznym wymogu dla zdobycia Królestwa. Wczoraj ukazał ci stronicę Swego życia Nauczyciela. Widziałaś dzieci, biedne dzieci. Czy nie ma tu nic więcej do powiedzenia? Ależ tak. I Ja ci to mówię. Tobie, którą chcę uczynić coraz droższą dla Jezusa. To odcień w obrazie, który przemawiał do twego ducha dla duchów wielu [ludzi], a to odcienie czynią obraz pięknym. One ujawniają talent malarza i mądrość obserwatora. Ja zwracam ci uwagę na pokorę Mego Jezusa. Ta biedna dziewczynka w prostocie swej niewiedzy nie podchodzi z inną [postawą] do grzesznika o skamieniałym sercu, jak do Mojego Jezusa. Ona bowiem nic nie wie o Rabbim ani o Mesjaszu. Mniej nawet niż mała dzikuska. Żyła bowiem na polach, w domu, w którym pogardzano Nauczycielem. Faryzeusz Izmael gardził Moim Jezusem, nigdy więc nie słyszała o Nim …Více
444. Chváloreč na Marziama. Poučenie o jedinom prikázaní lásky, o spáse čnostných pohanov a o zásluhách Človeka-Boha 30. máj 1946 (Nanebovstúpenie Pána). 1 „Šimon, kde si nechal loďky, keď si prišiel do Nazareta?" pýta sa Ježiš, kráčajúc na severovýchod potom, ako zanechali za sebou Ezdrelonskú rovinu a postupujú k vrchu Tábor. „Poslal som ich späť, aby mohli loviť, Učiteľ. Ale povedal som, aby každý tretí deň prišli do Tarichey... Nevedel som, koľko zostanem s tebou." „Veľmi dobre. Kto z vás chce ísť oznámiť mojej matke a Márii Alfejovej, aby prišli do Tiberiady? Miestom stretnutia bude Jozefov dom." „Učiteľ... chceli by sme ísť všetci. Bude však lepšie, keď nám ty povieš, kto má ísť." „Tak teda Matúš, Filip, Ondrej a Jakub Zebedejov. Ostatní pôjdu so mnou do Tarichey. Ženám vysvetlíte dôvod nášho oneskorenia. Povedzte im, aby zavreli dom a prišli. Zostaneme spolu celý mesiac. Choďte, lebo tu sa cesta rozdvojuje. Pokoj nech je s vami." Pobozká odchádzajúcu štvoricu a s ostatnými pokračuje …Více
163. «PRZYJMOWANIE SAKRAMENTÓW JEST DAREMNE, JEŚLI BRAKUJE MIŁOŚCI» Napisane 20 i 21 sierpnia 1944. A, 3363-3372 Mówi Jezus: «To jest specjalnie dla ciebie, duszo, która płaczesz, patrząc na minione krzyże i nadchodzące chmury. Ojciec będzie miał zawsze chleb, żeby go włożyć w twoją dłoń, i gniazdo, żeby przyjąć Swą turkaweczkę zalaną łzami. Dla wszystkich jest to pouczenie, że Ja potrafię być “Panem” sprawiedliwym. Nie oszukuje się Mnie jednak i nie schlebia Mi się kłamliwym szacunkiem. Kto zamyka serce przed bratem, zamyka serce przed Bogiem, a Bóg – przed nim. To pierwsze przykazanie, o ludzie: Miłość i miłość. Kto nie kocha, ten kłamie wyznając, że jest chrześcijaninem. Daremne jest przyjmowanie sakramentów i [udział] w obrzędach, bezużyteczna modlitwa, jeśli brak miłości. Stają się formułkami, a nawet – świętokradztwami. Jak możecie przychodzić do Chleba wiecznego i sycić się, gdy odmówiliście chleba głodnemu? Czy wasz chleb jest cenniejszy niż Mój? Bardziej święty? O, obłudnicy! …Více
443. Smrť Marziamovho starého otca 25. máj 1946 1 Ježiš už odišiel od žien a je s apoštolmi, Izákom a Marziamom. Za postupujúceho súmraku schádzajú po posledných úbočiach k Ezdrelonskej rovine. Marziam sa veľmi teší, že ho Pán zobral k jeho drahému starému otcovi. Menej natešení sú apoštoli, ktorí sa pamätajú na nedávny incident s Izmaelom. * MV tu zrejme omylom napísala Izmael namiesto Johanan, lebo on podnietil incident v kapitole (6) 430.* Sú však zdržanlivo ticho, aby nezarmútili mladíka, ktorý sa teší, že sa nedotkol medu, čo mu dala Porfýria, „lebo som dúfal, že Pán uspokojí túžbu môjho srdca a uvidím môjho starého otca. Neviem prečo... ale od istého času ho mám stále v duchu pred sebou, akoby ma volal. Povedal som to Porfýrii a ona mi povedala: ,To sa stáva aj mne, keď je Šimon ďaleko.' Ale asi to nie je tak, ako hovorí, pretože predtým sa mi nič takého nestalo." „Pretože predtým si bol chlapec. Teraz si muž a teraz premýšľaš viac," povie mu Peter. „Mám aj dva syry a pár olív. To …Více
162. MARIA I MACIEJ Napisane 8 października 1945 i 20 sierpnia 1944. A, 6674 i 3357-3363 Widzę ponownie jezioro Meron w mroczny deszczowy dzień... Błoto i chmury. Cisza i mgła. Horyzont niknie w chmurach. Łańcuch Hermonu ogarnęły warstwy niskich chmur. Jest tu równina wzniesiona, usytuowana blisko małego jeziora o barwie szarej i żółtawej, z powodu błota tysięcy wezbranych strumyków oraz z powodu zachmurzonego listopadowego nieba. Z tego miejsca dobrze widać małe lustro wody. Zasila je górny Jordan, który wypływa następnie, żeby wpaść do innego, większego jeziora: Genezaret. Zapada zmierzch, coraz smutniejszy i deszczowy. Jezus idzie drogą przecinającą Jordan za jeziorem Meron, żeby wejść na ścieżkę prowadzącą bezpośrednio do jakiegoś domu... Jezus mówi: «Tu umieścicie wizję sierot Macieja i Marii, daną 20 sierpnia 1944.» To kolejna słodka wizja Jezusa i dwojga dzieci. Widzę Jezusa idącego ścieżką poprzez pola. Zostały z pewnością niedawno obsiane, gdyż ziemia je jeszcze pulchna i ciemna …Více
442. Judáš Iškariotský prišiel k Márii do Nazareta 23. máj 1946 1 Sotva sa obloha na východe začne červenať prvým brieždením, na dvere domčeka v Nazarete zaklope Judáš. Na ceste sú len roľníci, lepšie povedané drobní majitelia pôdy z Nazareta, idúci do svojich viníc a olivových sadov s pracovnými nástrojmi. Prekvapene sa pozerajú na muža, ktorý klope na Máriin dom v takej skorej rannej hodine, a rozprávajú sa o tom. „Je to niektorý učeník," povie jeden z nich na poznámku druhého. „Určite hľadá Ježiša Jozefovho." „To je však zbytočné. Včera večer odišiel. Videl som ho. Poviem mu to " povie druhý. „Nechaj tak! Je to Judáš z Kariotu. Ten človek sa mi nepáči. Možno sme urobili veľa chýb vo vzťahu k Ježišovi a robíme zle. Ale tamten minulého roku urobil medzi nami veľa zla... Možno by sme sa boli obrátili... Ale on...“ „Čo? Čo? Ako to vieš?" „Bol som jeden večer v dome predstaveného synagógy a ja hlupák som ihneď všetkému uveril... Teraz... stačí! Myslím, že som zhrešil." „Možno si aj on …Více
161. JEZUS PRZEMAWIA W AERZE Napisane 7 października 1945. A, 6666-6673 Jezus przemawia na głównym placu w Aerze: «...I nie mówię wam, jak mówiłem gdzie indziej, o pierwszych i podstawowych sprawach, jakie trzeba znać i co czynić, żeby się zbawić. Wy to znacie – i to bardzo dobrze – dzięki Tymonowi, mądremu przewodniczącemu synagogi dawnego Prawa, a teraz mędrcowi, gdyż odnowił je w świetle Prawa nowego. Chcę jednak was ostrzec przed niebezpieczeństwem, którego - w stanie ducha, w jakim się obecnie znajdujecie - nie możecie zobaczyć. Jest to niebezpieczeństwo polegające na tym, że zostaniecie zawróceni z drogi poprzez naciski i podszepty, usiłujące oderwać was od wiary, jaką obecnie macie we Mnie. Teraz pozostawię wam Tymona na jakiś czas. Wraz z innymi on wyjaśni wam słowa Pisma w nowym świetle Mojej Prawdy, jaką przyjął. Nim jednak was opuszczę – po przebadaniu waszych serc i po ujrzeniu, że są one szczere w miłości, pełne dobrej woli i pokorne - chcę wyjaśnić wam fragment z drugiej …Více
441. Tomášov dar Panne a odchod z Nazareta. Zázračné uhasenie ohňa je námetom na dve podobenstvá 22. máj 1946 1 Je večer ozajstnej soboty a po sobotnom odpočinku sa život opäť rozbieha. Tu, v nazaretskom domčeku, sa rozbiehajú prípravy na odchod. Apoštoli balia potraviny, skladajú šaty do batohov, ktorých popruhy zaťahujú napevno, kontrolujú sandále, či ich kožené remienky a pracky sú pevné a v dobrom stave, či sú osly napojené a napasené pri plote v záhrade... pozdravy, zopár sĺz medzi úsmevmi a požehnaniami a sľuby, že sa čoskoro vrátia... A neočakávaný Tomášov dar Márii: spona, my by sme povedali brošňa na pridržanie šiat pod krkom. Je urobená z troch tenkých, vzdušných, dokonalých stebiel údolných ľalií vložených do dvoch listov a ich verná podoba so živými je stvárnená v kove spracovanom majstrovskou rukou. „Ty ju nebudeš nosiť, matka, to viem, ale aj tak ju prijmi. Veľmi som ti ju chcel urobiť odvtedy, ako jedného dňa môj Pán rozprával o tebe a prirovnal ťa k údolným ľaliám... * …Více
160. IDĄC DO AERY Napisane 6 października 1945. A, 6653-6666 Arbela została już daleko w tyle. Teraz wśród towarzyszących Jezusowi jest Filip z Arbeli oraz inny uczeń, którego – jak słyszę – nazywają Markiem. Na drodze jest błoto, jak po ulewnym deszczu. Niebo jest szare. Rzeczka – wystarczająco duża, by tak ją nazywać - przecina drogę do Aery. Wezbrana deszczami, które z pewnością spadły w okolicy, nie jest jasnobłękitna, lecz żółta, z odcieniem czerwieni, jakby miała w sobie wody, które przeszły przez tereny z rudami żelaza. «Pogoda jest brzydka. Dobrze zrobiłeś, odsyłając niewiasty. To już nie czas dla nich, żeby chodzić tymi drogami» – wyrokuje Jakub. A Szymon Zelota, zawsze spokojny w swym całkowitym oddaniu Nauczycielowi, stwierdza: «Nauczyciel wszystko robi dobrze. Nie jest pozbawiony inteligencji jak my. On widzi i przewiduje wszystko dla dobra – i to raczej dla naszego niż Jego.» Jan, szczęśliwy, że jest u boku [Jezusa], patrzy na Niego swym roześmianym obliczem i mówi: «Ty …Více
440. Ďalšia sobota v Nazarete. Zaťatosť Jozefa Alfejovho 21. máj 1946 1 Ďalšia sobota v Nazarete. Totiž nový začiatok soboty, lebo len čo začne západ slnka v piatok, prichádzajú Myrta a Noemi spolu s mladým Ábelom. Sú rozhorúčené, ale veselé. Zosadnú z oslíkov, ktorých Ábel odvedie inam, zrejme do stajne niektorého z priateľov, hádam dvoch osliarov z Nazareta, ktorí sa stali učeníkmi. Vstúpia cez dielňu, kde sa vetrá cez otvorené dvere, lebo sa tam ešte pred chvíľou k silnej letnej horúčave pripájala aj žiara z ohniska. Tomáš si odkladá nástroje, Šimon zametá piliny a Ježiš čistí nádoby a nádobky s glejom a farbami. „Pokoj tebe, Učiteľ, aj vám učeníci," pozdravia ženy a hlboko sa uklonia hneď, ako vojdú, a keď prejdú cez dielňu, pokľaknú si k Ježišovým nohám. „Pokoj vám! Ste veľmi vytrvalé! Prísť v takej horúčave!" „Ó, to nič nie je! Tu sa človek cíti tak dobre, že zabudne na všetko. Kde je tvoja matka?" „Je tam a dokončuje šaty pre Aureu. Len choďte." Ženy odídu rezko s taškami a počuť …Více
159. W ARBELI Napisane 4 października 1945. A, 6637-6648 i 6649-6650 Pierwsza osoba – do której zwracają się z pytaniem o nowiny o Filipie, synu Jakuba - uświadamia im pracę wykonaną przez młodego ucznia. Ta, którą pytają - pomarszczona staruszka, niosąca z wielkim trudem konew pełną wody – wpatruje się oczyma naznaczonymi wiekiem w piękne oblicze Jana. On z uśmiechem zapytał ją [o Filipa], mówiąc najpierw: «Pokój z tobą!» Powiedział to tonem tak łagodnym, że zdobył sobie [sympatię] staruszki, która od razu pyta: «Czy ty jesteś Mesjaszem?» «Nie, ale jestem Jego apostołem. On właśnie nadchodzi.» Staruszka stawia na ziemi konew i udaje się we wskazanym kierunku. Następnie upada na kolana przed Jezusem. Jan pozostał sam z Szymonem. Stoją obok konwi, która się przewróciła, wylewając połowę zawartości. [Jan] uśmiecha się do towarzysza: «Trzeba wziąć tę konew i iść do staruszki...» I robi to, udając się w drogę. Szymon dodaje: «Przyda nam się do picia, bo wszyscy jesteśmy spragnieni.» Dochodzą …Více
159. W ARBELI Napisane 4 października 1945. A, 6637-6648 i 6649-6650 Pierwsza osoba – do której zwracają się z pytaniem o nowiny o Filipie, synu Jakuba - uświadamia im pracę wykonaną przez młodego ucznia. Ta, którą pytają - pomarszczona staruszka, niosąca z wielkim trudem konew pełną wody – wpatruje się oczyma naznaczonymi wiekiem w piękne oblicze Jana. On z uśmiechem zapytał ją [o Filipa], mówiąc najpierw: «Pokój z tobą!» Powiedział to tonem tak łagodnym, że zdobył sobie [sympatię] staruszki, która od razu pyta: «Czy ty jesteś Mesjaszem?» «Nie, ale jestem Jego apostołem. On właśnie nadchodzi.» Staruszka stawia na ziemi konew i udaje się we wskazanym kierunku. Następnie upada na kolana przed Jezusem. Jan pozostał sam z Szymonem. Stoją obok konwi, która się przewróciła, wylewając połowę zawartości. [Jan] uśmiecha się do towarzysza: «Trzeba wziąć tę konew i iść do staruszki...» I robi to, udając się w drogę. Szymon dodaje: «Przyda nam się do picia, bo wszyscy jesteśmy spragnieni.» Dochodzą …Více
439. Panna Mária informuje o splnení poslania v Tiberiade. Aurea sa učí plniť Božiu vôľu 20. máj 1946 1 Keď sa Panna Mária vráti domov, je veľmi unavená. Je však nesmierne šťastná. Ihneď vyhľadá svojho Ježiša, ktorý ešte pri slabnúcom dennom svetle pracuje - opravuje dvierka piecky. Otvoril jej Šimon, ktorý sa po pozdrave ihneď chápavo odobral do veľkej miestnosti - dielne. Tomáša nevidím. Azda je mimo domu. Len čo Ježiš zbadá matku, odloží nástroje a vykročí k nej, utierajúc si mastné ruky do pracovnej zástery (maže olejom pánty a zámok, aby hladko fungovali). Ich vzájomný úsmev akoby rozžiaril záhradu, v ktorej sa už stmieva. „Pokoj tebe, mamka." „Pokoj tebe, Synu." „Aká si unavená! Neodpočívala si... " Odpočívala som od svitania do západu slnka v Jozefovom dome. No keby nebolo tej horúčavy, odišla by som ihneď zvestovať ti, že Aurea je tvoja." „Áno?!" Od radostného prekvapenia Ježišova tvár omladne. Nadobudne výraz dvadsaťročného mladíka. Toľká radosť vymení vážnosť, ktorá sa bežne …Více
158. POŻEGNANIE Z UCZENNICAMI Napisane 3 października 1945. A, 6631-6637 Cześć, jaką Mizas darzy [Jezusa], ujawnia się następnego ranka. Tak bowiem ułożył załadunek wielbłądów na pierwsze kilometry drogi, żeby uformować wygodne [miejsca, jakby] kołyski, dla niedoświadczonych członków karawany. I jest to trochę zabawne, kiedy się widzi ciemnowłose lub jasne głowy ukazujące się spomiędzy pakunków i skrzyń. Mężczyźni mają włosy do uszu, a kobiety – warkocze, które wysuwają się im spod welonów. Od czasu do czasu powiew, wywołany pospiesznym biegiem wielbłądów, odrzuca w tył welony i widać lśniące w słońcu złote włosy Marii Magdaleny lub jaśniejsze włosy Najświętszej Maryi. Głowy Joanny, Syntyki, Marty, Marceli, Zuzanny i Sary są mniej lub bardziej ciemne. Nabierają błysków indygo lub ciemnego brązu. Dojrzałe głowy Elizy, Salome i Marii - [córki] Kleofasa, zdają się poprószone srebrem. Błyszczą w jasnym słońcu, które je ogrzewa. Posuwają się do przodu tym nowym środkiem transportu. Margcjam …Více
438. Panna Mária s Máriou Alfejovou prosia v Tiberiade o Aureu. Stretnutie s Judášom Iškariotským 16. máj 1946 1 Tiberiada je už na dohľad, keď dve unavené pútničky kráčajú za nastávajúceho súmraku. „Onedlho bude tma... A sme ešte medzi poľami... Iba dve ženy... Blízko veľkého mesta plného... och! Akých ľudí! Belzebul! Väčšinou belzebulov " vraví Mária Alfejova a vyplašene sa rozhliada. „Neboj sa, Mária. Belzebul nám neublíži. Uškodí len tomu, kto ho prijme do srdca..." „Ale tí pohania ho majú... !" „V Tiberiade nie sú len pohania. A aj medzi pohanmi sú spravodliví." „Čo? Čo? Nemajú nášho Boha...!" Mária neodpovie, chápe, že je to zbytočné. Dobrá švagriná je len jednou z mnohých Izraelitiek, ktoré si myslia, že iba ony majú čnosti. .. jednoducho preto, že sú Izraelitky. Nastane ticho, v ktorom jediný zvuk je šuchot sandálov na ich unavených a zaprášených nohách. „Bolo lepšie ísť zvyčajnou cestou... Tú poznáme... je na nej viac ľudí... Táto... pomedzi záhrady, je osamelá... neznáma... …Více
157. MOWA I CUDA W BOZRZE Napisane 2 października 1945. A, 6616-6630 ...I świat jest też tak blisko ze swymi falami nienawiści, zdrady, bólu, potrzeb, ciekawości. Przychodzą one jak fale morza do portu, zamrzeć tutaj, na dziedzicu gospody w Bozrze [Auranickiej]. Gospodarz – o sercu lepszym niż wskazywało jego oblicze – z szacunku [dla Jezusa] wysprzątał dziedziniec z odchodów i śmieci. Jest tu wielu ludzi z tego miejsca lub z innych rejonów, ale jednak z okolicy, oraz wiele osób, które przybyły z daleka. Z ich rozmów wnioskuję, że są znad brzegów jeziora lub zza jeziora. W rozmowach mieszających się w oczekiwaniu na Jezusa można wychwycić nazwy wiosek i świadectwa boleści.... Gadara, Hippos, Gergesa, Gamala, Afek, Nain, Endor, Jizreel, Magdala i Korozain... Słychać kolejno [te nazwy] wymawiane przez ludzi. Wraz z nimi wyjaśniają przyczyny, które skłoniły ich do przybycia tu z tak daleka. «Kiedy dowiedziałem się, że On szedł przez kraj za Jordanem, zniechęciłem się. Już miałem wrócić do …Více
437. Ježiš sa rozpráva s matkou 15. máj 1946 1 Neviem, či je večer tej istej soboty. Viem, že vidím Ježiša a Máriu sedieť na kamennej lavičke pri dome, pri dverách do jedálne, z ktorej vychádza slabé svetlo olejovej lampy postavenej pri dverách. Lampa bliká vo vzduchu striedavo väčšími či menšími plamienkami, ako keby dýchala. Je to jediné svetlo v ešte bezmesačnej noci. Svetielko preniká do záhrady, osvecuje úzky pruh zeme predo dvermi a stráca sa na prvom ružovom kríku v záhone. To málo svetla však postačuje, aby osvietilo profily dvoch spojených v dôvernom rozhovore za pokojnej noci, nasýtenej vôňou jazmínu a iných letných kvetov. Rozprávajú sa o príbuzných... o Jozefovi Alfejovom, ešte stále zaťatom, o Šimonovi, nie veľmi odvážnom vo svojom vyznaní viery a ovládanom bratom, ktorý vystupuje ako prvý medzi bratmi a je vo svojich názoroch autoritatívny a tvrdohlavý, ako bol jeho otec. Je to veľká Máriina bolesť, ktorá by chcela, aby všetci jej synovci boli učeníkmi jej Ježiša... Ježiš …Více
156. W BOZRZE Napisane 1 października 1945. A, 6609-6616 Bozra, albo z powodu pory roku, albo dlatego że jest zamknięta w swych uliczkach, ukazuje się rano cała we mgle. Zamglona i brudna. Apostołowie – powróciwszy z zakupów, dokonanych na targu – rozmawiają ze sobą. Organizacja gospod w tej epoce i w tym mieście jest tak zacofana, że każdy musi zajmować się swoim pożywieniem. Rozumie się, że oberżyści nie chcą darować nikomu ani okruszyny. Ograniczają się do pieczenia tego, co klienci im przynoszą. Miejmy nadzieję, że nie zabierają z tego swej części, tym bardziej, że kupują dla klienta lub sprzedają mu żywność, jaką posiadają w zapasie, wykonując przy tej okazji zawód rzeźnika na biednych barankach przeznaczonych na pieczeń. To, że trzeba kupować u oberżysty, nie podoba się Piotrowi i teraz dochodzi do wymiany zdań pomiędzy apostołem i właścicielem oberży. Ma on twarz zbója i nie powstrzymuje się przed znieważaniem apostoła, traktując go jako “Galilejczyka”. Ten zaś odcina się, pokazując …Více
436. V záhrade v Nazarete Ježiš odhaľuje apoštolom a učeníčkam cenu vykúpenia 14. máj 1946 1 Sobota pokračuje skutočnou sobotou. Za nádherného rána, keď ešte vzduch neoťažel horúčavou, je krásne posedieť si v bratskom, pokojnom stretnutí pod tienistou pergolou či tam, kde figovník a mandľovník pri jabloni poskytujú pásy tieňa, predlžujúc tak tieň pergoly s dozrievajúcim hroznom. Pekné je prechádzať sa po chodníkoch medzi hriadkami, od úľa po holubník, od neho k jaskynke a potom prejsť poza ženy — Máriu, Máriu Kleopasovu, jej nevestu Salome Šimonovu a Aureu — k zopár olivám, ktoré sa z medze skláňajú nad pokojnú záhradu. Takto sa prechádza Ježiš s apoštolmi, Mária a ostatné ženy sedia. Ježiš učí aj nechtiac a rovnako i Mária. A učeníci Učiteľa i učeníčky Márie pozorne počúvajú oboch učiteľov. Aurea sedí na svojom obvyklom stolčeku pri Máriiných nohách, takmer čupiac si objíma rukami kolená, tvár má pozdvihnutú, oči otvorené dokorán a upreté na Máriinu tvár. Vyzerá ako dievčatko počúvajúce …Více