KIEDY SŁOWO BOGA STAJE SIĘ TYLKO PIĘKNĄ PIEŚNIĄ | Ez 33,31-32
Ezechiel opisuje ludzi, którzy wyglądają jak wzorowi słuchacze. Przychodzą, siadają przed prorokiem i chcą słyszeć, co mówi Pan. Nie brakuje im zainteresowania religią. Brakuje czegoś znacznie ważniejszego - decyzji, że usłyszane słowo będzie miało władzę nad ich postępowaniem.
Dlatego Bóg używa niezwykłego porównania: prorok jest dla nich jak ktoś, kto pięknie śpiewa i doskonale gra. Słuchają - ale pozostają tacy sami.
To ostrzeżenie jest niewygodne również dzisiaj. Można czytać Pismo, słuchać kazań, oglądać materiały o wierze, znać słowa świętych i wzruszać się prawdą o Bogu. Żadna z tych rzeczy sama w sobie nie jest jeszcze posłuszeństwem.
W Ez 33 słowo proroka ma charakter ostrzeżenia. Ezechiel jest stróżem, który ma wołać, zanim człowiek pójdzie dalej drogą prowadzącą ku zgubie. Bóg ostrzega nie dlatego, że chce odebrać człowiekowi życie, ale dlatego, że chce go zawrócić.
Słowo, które nigdy nie może nas poprawić, …Więcej
Można zachwycić się światłem i nie pozwolić mu oświetlić tego jednego miejsca, którego najbardziej bronimy. Właśnie tam słowo przestaje być tylko piękne, a zaczyna być prawdziwie przyjęte.