Pokusa Tertuliana czyli doświadczenie religijne "objawień"
Nihil novi sub sole. Obecne błędy stanowią ściek błędów i herezji dawnych. Koniec II wieku nie różnił się wiele od końca wieku XX i początku XXI w. jeżeli chodzi o tęsknotę za “złotym wiekiem” chrześcijaństwa pierwotnego. Zirytowany obżarstwem, opilstwem i rozwiązłością “burżuazyjnych” chrześcijan, poszukujący dowodów obecności Ducha i tęskniący za charyzmatami czasów apostolskich, podczas gdy “od czasów Jana Duch Św. ucichł”, Tertulian ujął się za podejrzanymi transami wspólnoty Montanusa i napisał obszerne, zaginione dziś dzieło “O ekstazach”. Ostrości polemiki możemy domniemywać z krótszej, zachowanej rozprawy “O poście przeciw “materialistom” (De ieiunio adversus psychicos). To znaczy przeciwko osobom “pękającym z obżarstwa”, do których “poprzez miłość do jedzenia dojście znajduje ukochanie nieczystości”. To właśnie ci obrzydliwi “fizyczni” (psychici) przeciwstawiają się wg Tertuliana “uduchowionym”, “Parakletowi i “Nowym …Więcej
Z Azji ruch rozprzestrzenił się na zachód, w Rzymie (koniec II w.) bronił go niejaki Prokul, który głosił że Paraklet poprzez Montanusa objawił więcej niż Chrystus w Ewangelii. Bronił go Kartagińczyk Tertulian. Według relacji św. Hieronima montaniści uważali że Duch Święty zstąpił na Montanusa i jego prorokinie aby dopełnić i uzupełnić wcześniejsze Objawienie.
VRS, 
LITANIA O POKORĘ LITANIA POKORY DO PANA JEZUSA LITANIA POKORY
Polecam pierwowzór:
wikipedia.org/wiki/Litany_of_humility
wordpress.com/2019/09/03/litania-humilitatis/
a nie przeróbkę z antropocentrycznymi bałwaństwami:
"- abym zawsze pragnął poznać prawdę o sobie ...
- abym zawsze pragnął uznać prawdę o sobie ...
- abym zawsze pragnął żyć prawdą o sobie ...
- abym zawsze pragnął pokochać prawdę o sobie ..."
VRS ,,Ten cytat z proroka Joela dotyczy Zesłania Ducha Świętego na Apostołów. Tak odnosi go sam św. Piotr.''
I stanie się w ostateczne dni, mówi Pan, że wyleję Ducha mego na wszelkie ciało i prorokować będą synowie wasi i córki wasze, i młodzieńcy wasi widzenia mieć będą, a starcy wasi śnić będą sny” (Dz 2,17).
-----------------------------
Nieprawda, ten cytat odnosi się do każdego, a nie do Apostołów ,,wyleję Ducha mego na wszelkie ciało'' . Znam wiele przypadków że Bóg już zsyła Ducha Świętego , daje prorocze sny i widzenia.
Jeszcze jeden komentarz od MEDALIK ŚW. BENEDYKTA
VRS, Beatus1
„I stanie się w ostateczne dni, mówi Pan, że wyleję Ducha mego na wszelkie ciało i prorokować będą synowie wasi i córki wasze, i młodzieńcy wasi widzenia mieć będą, a starcy wasi śnić będą sny” (Dz 2,17).
Ten cytat z proroka Joela dotyczy Zesłania Ducha Świętego na Apostołów. Tak odnosi go sam św. Piotr.
Co do czasów późniejszych to mamy przestrogę Chrystusa i to nie jedną, np.:
- "Będzie bowiem naówczas wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż dotąd, ani nie będzie. (...) [23] Wtedy, jeśliby wam kto rzekł: Oto tu jest Chrystus albo tam, nie wierzcie. [24] Powstaną bowiem fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy i czynić będą znaki wielkie i cuda, tak aby w błąd byli wprowadzeni (jeśli to być może) nawet i wybrani. [25] Otom wam przepowiedział. [26] Jeśliby wam tedy rzekli: Oto na pustyni jest, nie wychodźcie, oto we wnętrzu domów — nie wierzcie. [27] Albowiem jak błyskawica zabłyśnie od wschodu, a widna jest aż na zachodzie, tak będzie i przyjście Syna Człowieczego." (Mt 24)
- "Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy do was przychodzą w odzieniu owczym, a wewnątrz są wilki drapieżne. [16] Po ich owocach poznacie ich. Czyż zbierają z ciernia winne jagody albo z ostu figi? [17] Tak wszelkie drzewo dobre owoce dobre rodzi, a złe drzewo owoce złe rodzi. [18] Nie może drzewo dobre złych owoców rodzić ani też drzewo złe dobrych owoców rodzić. [19] Wszelkie drzewo, które nie rodzi owocu dobrego, będzie wycięte i w ogień wrzucone. [20] Tak więc po ich owocach poznacie ich. [21] Nie każdy, który mi mówi: Panie, Panie — wejdzie do Królestwa Niebieskiego. Ale kto wypełnia wolę Ojca mego, który jest w niebiesiech, ten wejdzie do Królestwa Niebieskiego. [22] Wielu mi rzecze dnia owego: Panie, Panie! Czyśmy to w imię twoje nie prorokowali? I czy w imię twoje nie wypędzaliśmy czartów? I w imię twoje wiele cudów nie czynili? [23] A wtedy wyznam im: Nigdym was nie znał. Idźcie precz ode mnie wy, którzy czynicie nieprawość" (Mt 7)
Przestrzega też Apostoł Narodów:
"[1] Zaklinam cię przed Bogiem i przed Jezusem Chrystusem, który będzie sądził żywych i umarłych, przez przyjście jego i przez jego Królestwo — [2] głoś naukę, nalegaj w porę czy nie w porę, przekonywaj, proś, karć ze wszelką cierpliwością i nauką. [3] Bo nadejdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swych pragnień zgromadzą sobie nauczycieli, [4] a żądni tego, co łechce ucho, odwrócą słuch od prawdy i obrócą się ku baśniom." (2 Tm 4)
Apostoł Miłości:
"Najmilsi! Nie każdemu duchowi wierzcie, ale badajcie duchy, czy z Boga są, bo wielu fałszywych proroków wyszło na świat." (1 J 4)
I sam św. Piotr:
"Ale byli między ludem i fałszywi prorocy, jak i między wami również będą fałszywi nauczyciele, którzy wprowadzą zgubne odszczepieństwa i zaprą się tego Pana, który ich odkupił, rychło ściągając na siebie zgubę. [2] I wielu w rozpuście pójdzie ich śladami i przez nich będą bluźnić na drodze prawdy. [3] W chciwości swojej ułudnymi słowy frymarczyć wami będą, lecz wyrok od dawna na nich wydany nie odwlecze się i zguba ich nie ominie." (2 P 2)
VRS, dajesz mi cytat z Pisma Świętego , którego sam nie przestrzegasz . Chodzi o Św. Papieża Jana Pawła II. Ty nie patrzysz na całokształt i nie widzisz owców jaki wydał Jego Pontyfikat.
,,Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy do was przychodzą w odzieniu owczym, a wewnątrz są wilki drapieżne. [16] Po ich owocach poznacie ich. Czyż zbierają z ciernia winne jagody albo z ostu figi? [17] Tak wszelkie drzewo dobre owoce dobre rodzi, a złe drzewo owoce złe rodzi. [18] Nie może drzewo dobre złych owoców rodzić ani też drzewo złe dobrych owoców rodzić. [19] Wszelkie drzewo, które nie rodzi owocu dobrego, będzie wycięte i w ogień wrzucone. [20] Tak więc po ich owocach poznacie ich. [21] Nie każdy, który mi mówi: Panie, Panie — wejdzie do Królestwa Niebieskiego. Ale kto wypełnia wolę Ojca mego, który jest w niebiesiech, ten wejdzie do Królestwa Niebieskiego.
"Błogosławieni, którzy nie widzieli a uwierzyli". Dlaczego niektórzy wolą dążyć do zobaczenia, niż przyjąć to błogosławieństwo? Żądają znaku. Orędzia, przepowiednie, objawienia...czy świat oszalał?
I pomijają to, co powiedział Chrystus,tj. że pokolenie/plemię przewrotne żądające znaku nie dostanie żadnego znaku oprócz znaku Jonasza.
Natomiast tekst jest po to by uświadomić, że: 1) tego rodzaju pokusa nie jest czymś nowym i że 2) nie omija też "doktorów" "uczonych w Piśmie".
Zastosowano aksjomat.
tekstem :Pokusa Tertuliana czyli doświadczenie religijne jako
1. «w logice: założenie, które przyjmuje się bez dowodu w systemie dedukcyjnym».
2. «pogląd, twierdzenie, które przyjmuje się ...
Jeszcze takie spojrzenie.
Tertulian
między 150 i 160-240 r., teolog, apologeta
Tertulian urodził się około 150-160 r. w zamożnej pogańskiej rodzinie w Kartaginie. Miasto to było wówczas intelektualnym centrum Afryki Północnej, nie dziwi więc fakt, że ojciec, będący naczelnikiem wojskowym, zapewnił Tertulianowi wszechstronne wykształcenie klasyczne. Chłopiec był, na co wskazuje jego późniejsza twórczość, wybitnie uzdolniony, dzięki czemu mógł w stopniu biegłym poznać filozofię, literaturę klasyczną, retorykę, nauki przyrodnicze, medycynę, psychologię, a także, co ważne, prawo.
Przez całe życie cechowało go pełne energii zaangażowanie w sprawy, którymi się akurat zajmował. W młodości, jako poganin, z niezwykłą zaciekłością krytykował chrześcijan i ich wiarę, a także uczestniczył w kulcie bogów i licznych rozrywkach, które później sam uznał za wysoce niemoralne. Nie są dostępne żadne dokumenty tłumaczące kiedy i dlaczego zainteresował się chrześcijaństwem, tym niemniej wiadomo, że około 193 r. nawrócił się i przyjął chrzest. Sugeruje się, że Tertuliana, wychowanego w szkole stoickiej, mógł zaintrygować spokój z jakim wyznawcy Chrystusa szli na śmierć, co zaowocowało dokładniejszą obserwacją ich życia oraz samodzielnym studiowaniem Pisma Świętego. Jako nowoochrzczony, z charakterystycznym dla siebie zapałem, zaczął tworzyć liczne pisma, głównie o charakterze apologetycznym – tzn. broniące wiary, a także polemizujące z pojawiającymi się herezjami.
Prawdopodobnie porywcza natura i gorące pragnienie odnalezienia moralnego ideału sprawiły, że w 207 r. Tertulian dołączył do montanistów. Była to grupa buntowników, początkowo działająca w obrębie Kościoła, która jednak z czasem całkowicie się od niego odłączyła. Utworzyła się ona wokół Montana, działającego we Frygii, na terenie obecnej Turcji. Jej członkowie głosili szybkie nadejście końca czasów i bliską paruzję oraz nawoływali do nasilonej ascezy, bezżenności, a także uznawali, że prorokujący nie muszą podlegać hierarchii kościelnej, a nawet ją przewyższają.
Po kilku latach przynależności do montanistów Tertulian oddzielił się od nich, tworząc wokół siebie nową grupę, nazwaną później tertulianistami. Zmarł około 220 r., doczekawszy starości.
***
Od swojego nawrócenia Tertulian napisał bardzo wiele tekstów, z których trzydzieści jeden zachowało się do naszych czasów.
Do najważniejszych należą: Preskrypcja przeciw heretykom, Przeciw Marcjonowi wraz z dopełniającymi go tekstami O Ciele Chrystusa i O zmartwychwstaniu zmarłych, a także Przeciw Prakseaszowi. W Preskrypcji przeciw heretykom Tertulian wykazuje ciągłość Kościoła, związaną z pielęgnowaniem spuścizny Apostołów oraz sukcesją apostolską, podkreślając, że jest ona gwarantem właściwego przekazywania Objawienia; w tym dziele wprowadza też jako pierwszy pojęcie Tradycji. Tekst Preskrypcji powstał w odpowiedzi na zarzuty heretyków, w których insynuowali oni, że Apostołowie zapoczątkowali własną tradycję, nie przekazując w czystej formie tego, co przyniósł Jezus.
Kolejne ważne pismo Tertuliana, Przeciw Marcjonowi, powstało w odpowiedzi na poglądy heretyka Marcjona. Twierdził on, że istnieje dobry Bóg Nowego Testamentu oraz, w opozycji do Niego, zły Bóg Starego Testamentu. Ponadto był przedstawicielem doketyzmu – przekonania, że Ciało Chrystusa było jedynie pozorne, był On Bogiem, nie człowiekiem. Tertulian napisał rozległą polemikę, w której wykonał ogromny wysiłek egzegetyczny i interpretacyjny i ukazał całościowo głęboką spójność obu Testamentów. Odrzucił również doketyzm, dowartościowując ciało ludzkie podkreślił jego godność i argumentował, że Syn Boży przyjął je w sposób rzeczywisty. Dopełnieniem Przeciw Marcjonowi są teksty O Ciele Chrystusa oraz O zmartwychwstaniu zmarłych.
Wreszcie, najpóźniejszy z wspomnianych tekstów, Przeciw Prakseaszowi, jest być może najważniejszym ze wszystkich, jakie napisał Tertulian. Jest to jednocześnie najważniejszy tekst dotyczący Trójcy Świętej sprzed Soboru Nicejskiego (325 r.). Prakseasz wyznawał monarchianizm, pogląd, zgodnie z którym jeden Bóg objawia się na przemian “na sposób” Ojca, Syna i Ducha. Polemika z tą herezją wymagała użycia wysublimowanego i precyzyjnego języka, którego ówczesnej teologii brakowało. Tertulian, bazując na swej wiedzy prawniczej, a także prawdopodobnie czerpiąc z filozofii stoickiej, stworzył w tym traktacie podwaliny języka teologii zachodniej. Wprowadził między innymi fundamentalne pojęcia, jak persona, czy substantia. Jako pierwszy użył w odniesieniu do Boga terminu “Trójca” i zdefiniował Ją jako Boską substancję, jedną w trzech Osobach.
Tertulian jest określany jednym z założycieli teologii zachodniej, gdyż w swoich dziełach zaproponował rozumową argumentację dogmatów. Jego dzieła poruszały podstawowe tematy wiary i stworzyły język wykorzystywany przez kolejne pokolenia teologów do ich pogłębiania.
Monika Buszko
dominikanie..pl
Zastosowano spam czyli wklejenie losowego obszernego tekstu nie odnoszącego się do tematu wątku.
Zastosowano spam czyli wklejenie losowego obszernego tekstu nie odnoszącego się do tematu wątku.
Teraz stosuje Pan ośmieszenie
Nie jest losowym wklejeniem
,,montanistów. Była to grupa buntowników, początkowo działająca w obrębie Kościoła, która jednak z czasem całkowicie się od niego odłączyła. ,,