Rzymskie agape międzyreligijne czyli rabin Tanenbaum opowiada
Przyjaciela bp Fultona Sheena rabina Marka Tanenbauma z Amerykańskiego Komitetu Żydowskiego już na tej stronie poznaliśmy, posłuchajmy tym razem co nam opowie o spotkaniu jakie miało miejsce w Rzymie na początku roku 1962, o którym już tutaj, podobnie jak o organizatorze, nieco wspominano (cyt. za – M. Tanenbaum: Paths to Agape ):“14 stycznia 1962 w Rzymie, pod dachami samego Watykanu odbyło się agape. Zorganizowane przez Uniwersytet Studiów Społecznych i Międzynarodowych Pro Deo [amerykanistyczną “jaczejkę” w Rzymie, por. tekst linkowany wyżej – przyp. wł.], agape to było znaczącą demonstracją – symbolicznie i istotnie, nowej otwartości i wyjścia na zewnątrz, które dziś coraz bardziej charakteryzuje relacje między przywódcami religijnymi. Pierwszy raz w dziejach, przedstawiciele piętnastu niekatolickich grup religijnych wzięli udział w organizowanej przez rzymskich katolików “braterskiej agapie”. Obecni byli [warto zauważyć że Tanenbaum wymienia wszystkich w porządku alfabetycznym po angielsku, zapewne żeby nie “dyskryminować” – przyp. wł.] anabaptyści, anglikanie, baptyści, buddyści, kalwiniści, konfucjaniści, Koptowie, hinduiści, żydzi, luteranie, metodyści, muzułmanie, prezbiterianie, prawosławni rosyjscy oraz waldensi.
Zebranie to rozpoczęło się od sprawowania Mszy, w której niekatoliccy przedstawiciele wzięli udział jako obserwatorzy. Nastąpiła potem wieczerza, która rozpoczęła się od poza-denominacyjnej modlitwy [wg raportu AJC dotyczącego dziejów deklaracji Nostra Aetate prowadził ją kardynał Bea – przyp. wł.] proszącej o Bożą pomoc “tak aby każdy z nas, pokonując i odrzucając różnice między nami oraz przeciwności zatruwające relacje międzyludzkie, szerzył wokół nas nasiona dobroci i stał się posłańcem miłości oraz życia.”
Kluczowe przemówienie wygłosił jeden z najwyższych hierarchów kościelnych w Watykanie Augustyn Kardynał Bea. (…) Wobec tego pluralistycznego zgromadzenia Kardynał Bea oświadczył że “istnieje podstawowa jedność między wszystkimi wierzącymi” oraz że “wszyscy ludzie posiadają tę samą godność i wartość przed Bogiem”. Powiedział że “wielkim wyzwaniem jakie stoi przed naszym pokoleniem jest problem antagonizmów między różnymi grupami” oraz że “zasadniczym obowiązkiem wszystkich grup ludzkości jest zjednoczenie się w celu pokonania nienawiści jaka miała miejsce w przeszłości”. Wśród zaproszonych do skomentowania przemówienia Kardynała znaleźli się dr Eliasz Toaff, główny rabin Rzymu [ten, który później po bratersku przyjmował Jana Pawła II w synagodze rzymskiej – przyp. wł.] oraz dyrektor europejskiego biura Amerykańskiego Komitetu Żydowskiego Zachariasz Shuster. (…) Dr Toaff oraz pan Shuster, podobnie jak inni nie-katolicy, poparli apel Kardynała Bei by utworzyć wspólny front celem pokonania rasowej i religijnej wrogości oraz propagowania większego zrozumienia i wzajemnej akceptacji.
Arcybiskup Ettore Cunial, zastępca generalny Wikariusza Rzymu podsumował spotkanie, mówiąc: “podobne agape 40 lat temu byłoby nie do pomyślenia. Będzie ono oznaczać początek wzmożonej współpracy międzyreligijnej.” Dla obserwatorów sceny międzyreligijnej na poziomie globalnym i krajowym ten ciągły pochód w ostatnim półwieczu zmierzający do coraz bardziej zwiększającej się współpracy i solidarności pośród głównych wspólnot religijnych niemal wprawia w osłupienie (…) Rosnąca świadomość długu wobec żydów jako “starszych w wierze” połączona z uznaniem odpowiedzialności za dominację antysemityzmu w kulturach chrześcijańskich zachodniego świata skutkowała wyjątkową zdolnością akceptacji wobec ludu żydowskiego oraz pragnieniem eliminacji antysemityzmu w chrześcijańskim nauczaniu i zachowaniu.
Świadomy tego szczególnego momentu, będącego szansą na postęp porozumienia między grupami [religijnymi] Amerykański Komitet Żydowski jest aktywnym partnerem w propagowaniu tego nowego ducha międzyreligijnej agape. (…) Po publikacji papieskiej encykliki Mater et Magistra [Jana XXIII] wicedyrektor AJC dr John Slawson wydał oświadczenie chwalące Papieża Jana za jego energiczne propagowanie “solidarności i braterstwa między ludźmi”. (…) Wyrazy “uznania i wdzięczności” z powodu oświadczenia AJC otrzymano od kard. Cushinga z Bostonu, kard. McIntyre z Los Angeles, kard. Spellmana z Nowego Jorku, kard. Rittera z St. Louis, zmarłego już kard. Muencha z Watykanu oraz innych krajowych liderów katolickich z USA. Krajowa Katolicka Konferencja Akcji Społecznej zaprosiła AJC oraz Krajową Radę Kościołów do przyłączenia się do badania społecznych i ekonomicznych zasad tej encykliki. (…) Krajowa Rada Mężczyzn Katolickich wyprodukowała dla jej programu w NBC The Catholic Hour cykl poświęcony Uprzedzeniu w USA. Program z 15 października 1961, zatytułowany Naród Wybrany stanowił robiący wrażenie apel do chrześcijańskiego sumienia by walczyć z antysemityzmem. AJC miało przywilej konsultować przygotowanie scenariusza (…) Na zaproszenie przewodniczącego madryckiej wspólnoty żydowskiej biuro europejskie AJC zorganizowało wystąpienie ks. Pawła Demanna (…) na spotkaniach hiszpańskich katolików i żydów. Za aprobatą władz kościelnych utworzono połączoną katolicko-żydowską grupę działania Amistad Judeo-Christiana (…) W styczniu 1962 AJC ogłosiło utworzenia na uniwersytecie Pro Deo w Rzymie, katedry ds. relacji między grupami [religijnymi], pierwszej tego rodzaju na uniwersytetach w Europie (…)”
podobne tematy:
Spotkanie kard. Bea z AJC – marzec 1963
Zwierzenia Gerharda Bauma
Baum, Murray, Malachi Martin i inni progresiści
Peritus Murray i Fundusz Rockefellerów
Ksiądz Józef Fenton i Ks. Prałat Antonio Romeo
Rabin Mark Tanenbaum o dwóch Kościołach i nowej Polsce