“Jak tylko zmarłam, aniołowie Boży, słudzy światła, przyjęli mą duszę i poprowadzili mnie do mrocznego i straszliwego miejsca zapełnionego ludzkimi duszami. Katusze jakie widziałam w owym miejscu były tak liczne i tak okrutne, że żaden język właściwie ich nie wyrazi. Ujrzałam tam wielu zmarłych, których wcześniej znałam w ciele. Mając niemałe współczucie wobec tych nieszczęsnych dusz zapytałam je co to za miejsce. Myślałam że to Piekło, lecz moi przewodnicy powiedzieli mi: to miejsce to Czyściec i to tu skruszeni grzesznicy zadość czynią za grzechy, które popełnili za życia. Potem powiedli mnie ku mękom Piekła i tam również rozpoznałam pewnych ludzi, których znałam za życia. Po tych zdarzeniach zostałam zaniesiona do Raju, do tronu Bożego Majestatu. Gdy ujrzałam, że spodobałam się Panu i że życzy mi radości, uradowałam się ponad miarę, sądząc że pozostanę z Panem na zawsze. Zaraz Pan odpowiedział na me pragnienie i rzekł: Z pewnością, najdroższa, będziesz tu ze Mną, lecz teraz daję ci dwojaki wybór – pozostać ze Mną teraz albo wrócić do ciała i znieść karę nieśmiertelnej duszy w śmiertelnym ciele bez uszczerbku dla niego a przez te twoje cierpienia wyzwolić wszystkie te dusze, wobec których miałaś współczucie w owym miejscu oczyszczenia a przez przykład twych cierpień i życia nawrócić do Mnie żywych i sprawić by odwrócili się od swych grzechów a po uczynieniu tych wszystkich rzeczy powrócić do mnie, zgromadziwszy dla siebie nagrodę tak wielkiej korzyści.''

PIĘKNA PRAWDA