13 czerwca biskup Olivier Schmitthaeusler, wikariusz apostolski w Phnom Penh, przyjął tytuł Akka Mahā Upāsaka Buddha Sāsanūpatthambhakr („Starszy Wielki Świecki Zwolennik i Obrońca Nauki Buddy”) w świątyni Wat Botum Vatey w Phnom Penh w Kambodży.
Tytuł ten został nadany przez Najwyższą Patriarchinię Nun Nget z kambodżańskiego zakonu buddyjskiego Mohanikaya. Stanowił on wyraz uznania za ponad dwudziestoletnią współpracę z instytucjami buddyjskimi, działalność edukacyjną oraz projekty społeczne.
Biskup Schmitthaeusler oświadczył podczas uroczystości: „Gdy religie będą podążać wspólną drogą, świat doświadczy prawdziwego pokoju”.
Już w 2022 roku biskup Schmitthaeusler otrzymał od władz buddyjskich Kambodży tytuł „Maha Upasaka” („Wielki Świecki Dobroczyńca”).
Kilka dni po uroczystości w czerwcu 2026 roku król Kambodży nadał biskupowi Schmitthaeuslerowi Wielki Krzyż Królewskiego Orderu Kambodży.
Wspieranie życia monastycznego buddyjskiego
Od 2023 roku Schmitthaeusler wspiera buddyjską szkołę podstawową „Chomroen Olivier” przy pagodzie Ang Montrey. Jej nazwa pochodzi od imion buddyjskiego opata Nget Chomroeuna oraz samego biskupa. Szkoła zapewnia edukację religijną i świecką około 40 młodym mnichom buddyjskim.
Schmitthaeusler sfinansował wynagrodzenia nauczycieli, codzienne wyżywienie mnichów, prace budowlane przy pagodzie, rezydencję opata, a nawet posąg Buddy.
Siedem lat w zakrystii i jeden chrześcijanin
Biskup Schmitthaeusler urodził się 26 czerwca 1970 r. w Strasburgu we Francji. Jest członkiem Towarzystwa Misji Zagranicznych w Paryżu (MEP). Na początku lat 90. uczył języka francuskiego w Japonii, a w 1998 r. przyjął święcenia kapłańskie w ramach MEP. W tym samym roku wyjechał do Kambodży, gdzie nauczył się języka khmerskiego. Całą swoją posługę duszpasterską spędził właśnie tam.
W 2002 roku prałat Schmitthaeusler przybył do wiejskiej okolicy Chomkartieng w prowincji Takéo, gdzie w tamtym czasie mieszkał tylko jeden chrześcijanin.
Nie było tam żadnego mieszkania. Przez siedem lat młody ksiądz mieszkał w zakrystii kaplicy, którą budował w prowincji, w której mieszkał tylko jeden chrześcijanin.
Przedsiębiorczość zamiast ewangelizacji
Jego pierwszym projektem realizowanym wspólnie z lokalną społecznością buddyjską była budowa 2-kilometrowej drogi łączącej jego kościół z buddyjską świątynią Ang Monrei. Od 2002 roku utrzymuje stałe relacje z pięcioma kolejnymi opatami świątyni Ang Monrei.
W 2003 roku zbudował wioskę turystyczną przeznaczoną dla par. Znajduje się ona na terenie o powierzchni 70 hektarów w Kampot, obok szkoły rolniczej.
Stworzył „wioskę” przeznaczoną dla par na weekendowe wypady oraz dla obcokrajowców pragnących poznać lokalną kulturę — wraz z zaplanowanym comiesięcznym przedstawieniem oraz programem tanecznym, muzycznym i artystycznym mającym na celu przyciągnięcie odwiedzających.
W grudniu 2009 roku został koadiutorem wikariusza apostolskiego w Phnom Penh, a 1 października 2010 roku, w wieku 39 lat, objął stanowisko wikariusza apostolskiego w Phnom Penh – był wówczas najmłodszym biskupem francuskim.
Tłumaczenie AI
