MOŻNA CZEKAĆ NA DZIEŃ PAŃSKI I WCALE NIE BYĆ NA NIEGO GOTOWYM
Słuchacze Amosa nie byli ludźmi, którzy nie wierzyli w Boga. Przeciwnie - oczekiwali Dnia Pańskiego. Byli przekonani, że kiedy Bóg wkroczy, będzie to dzień ich zwycięstwa.
I właśnie do nich prorok mówi: „Biada oczekującym dnia Pańskiego!”
To jest o wiele bardziej niewygodne niż ostrzeżenie skierowane do ludzi stojących daleko od wiary. Amos uderza w religijne poczucie bezpieczeństwa. W przekonanie, że skoro należymy do Boga, znamy Jego słowo, modlimy się i czekamy na Jego przyjście, to automatycznie stoimy po właściwej stronie.
Nie automatycznie.
Dzień Pański oznacza spotkanie z prawdą. A prawda Boga nie zatrzyma się na tym, co widzą inni. Wejdzie także tam, gdzie sami nauczyliśmy się już nie zaglądać.
Dlatego obraz człowieka uciekającego przed lwem tylko po to, by spotkać niedźwiedzia, jest tak brutalny. Nie da się uciec przed sądem Boga przez znalezienie wygodniejszego miejsca. Nie wystarczy schować się w religijności, …Więcej
to bardzo pospolita interpretacja tego cytatu, ale czy prawdziwa?
według innej Słowo Boże poprzez Amosa zwraca się, do sił duchowych i ich reprezentantów na ziemi, którzy chcą doprowadzić do ostatecznej konfrontacji miedzy szatanem, a Bogiem co nazywamy Dniem Pańskim lub Dniem Gniewu Bożego
Prorockiego słowa rzeczywiście nie zamykamy wyłącznie w jednym momencie historii. Amos mówił do Izraela, ale jego ostrzeżenie przekracza tamten czas i może dotyczyć również ludzi wierzących dzisiaj.
Dlatego właśnie ten tekst jest tak mocny. Bóg przez proroka pokazuje, że samo oczekiwanie Dnia Pańskiego, przynależność do ludu Bożego, święta, zgromadzenia czy ofiary nie dają człowiekowi automatycznie bezpieczeństwa, jeśli za kultem nie idzie wierność Bogu.
Można oczywiście widzieć w Dniu Pańskim także wymiar ostateczny i eschatologiczny. My jednak bylibyśmy ostrożni z twierdzeniem, że Amos w tym miejscu mówi wprost do sił duchowych i ich ziemskich reprezentantów. To jest już dalsza interpretacja. Pierwszy sens tekstu pozostaje bardzo wyraźny: człowiek religijny może oczekiwać Bożego sądu nad innymi, a nie zauważyć, że sam również będzie musiał stanąć w świetle Bożej sprawiedliwości.
Amos odwraca oczekiwanie swoich słuchaczy. „Dzień Pański” miał być w ich wyobrażeniu czasem, kiedy Bóg rozprawi się z wrogami. Prorok zmusza ich do znacznie trudniejszego pytania: a jeśli Jego sprawiedliwość zacznie również od nas?