Nie wystarczy samo bycie na modlitwie, ale trzeba się przede wszystkim skupić na Bogu, odkryć Jego obecność i otworzyć się na nią. Tak samo, jak bycie „w Kościele” nie równa się byciu „z Kościołem”.
Ewangelia Łk 18, 9-14 Drodzy! Reklama modlitwa. W pierwszym jego wersie czytamy, że Jezus opowiedział uczniom przypowieść o tym, że zawsze powinni się modlić i nie ustawać (Łk 18, 1). Na pytanie więc, kiedy się modlić, Jezus odpowiedział, że zawsze, i opowiedział przypowieść o niesprawiedliwym sędzim i wytrwałej wdowie (por. Łk 18, 1–8), którą słyszeliśmy w minioną niedzielę. Pytamy też: Jak się modlić? Jezus odpowiada, że trzeba modlić się tak, jak czynił to celnik. Ale w tej przypowieści chodzi o coś więcej niż o samą modlitwę. Jezus mówi o dwóch różnych postawach na modlitwie. Uczy, że dotyczy ona mojego życia, mojej relacji z Bogiem, z samym sobą czy z bliźnim. Łukasz mówi bowiem, że Jezus opowiedział tę przypowieść niektórym, co dufni byli w siebie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili (Wulgata: in se confidebant tamquam iusti) (Łk 18, 9). Można się modlić i modlić. Nie wystarczy samo bycie na modlitwie, ale trzeba się przede wszystkim skupić na Bogu, odkryć Jego obecność …