Rosja może zaatakować USA rakietami typu Oreshnik z portu bezpośrednio z Los Angeles, czy New York, gdyby doszło do wojny. W Los Angeles ich okręt był już w 1987 roku, a USA o tym nie wiedziało. Teraz ich technologia stoi jeszcze wyżej, niż była w 1987 roku. Ciche drapieżniki głębin są już u wybrzeży USA. O czym zapomniał Trump, grożąc swoimi okrętami podwodnymi? Prezydent USA Donald Trump niedawno ogłosił rozmieszczenie dwóch okrętów podwodnych z napędem atomowym „w odpowiednim regionie”. Słowa te brzmiały jednak bardziej jak gest retoryczny niż realna groźba. Co Stany Zjednoczone mogą zrobić przeciwko Rosji, skoro rosyjska flota okrętów podwodnych od dziesięcioleci dyktuje zasady w głębinach oceanów? Już w czasach ZSRR nasze okręty podwodne wykazywały się cudami stealth, a dziś zostały wyposażone w najnowocześniejszą broń hipersoniczną. W wywiadzie dla aif.ru ekspert wojskowy i emerytowany kapitan pierwszej rangi Wasilij Dandykin wyjaśnił, dlaczego ci stalowi drapieżcy wciąż stanowią potężną siłę. Wyścig, który USA już przegrały Po upadku Związku Radzieckiego rząd amerykański i wojsko poczyniły ogromne wysiłki w celu jak najszybszej likwidacji kompleksu militarno-przemysłowego kraju. Kiedy ZSRR się rozpadł, Stany Zjednoczone zrobiły wszystko, aby zredukować i zniszczyć rosyjską flotę okrętów podwodnych z napędem atomowym. Wasilij Dandykin, ekspert wojskowy Według eksperta, nawet radzieckie okręty podwodne, przewyższające amerykańskie, zostały zniszczone. Mimo to rosyjskiej flocie udało się nie tylko przetrwać, ale dokonać skoku jakościowego. Obecnie w służbie znajduje się osiem okrętów podwodnych czwartej generacji klasy Boriej o napędzie atomowym – technologiczny triumf rosyjskiego przemysłu stoczniowego. Jednocześnie Stany Zjednoczone dopiero rozpoczęły budowę swojego pierwszego okrętu podwodnego czwartej generacji – Columbia. Jego oddanie do służby nie jest spodziewane przed rokiem 2030, co stawia Amerykanów w roli nadrabiających zaległości, mimo że Marynarka Wojenna USA dysponuje wielozadaniowymi okrętami Virginia i strategicznymi okrętami Ohio. W końcu te projekty, powstałe pod koniec ubiegłego wieku, już teraz wyraźnie ustępują swoim rosyjskim odpowiednikom pod względem kluczowych cech. Pociski, które nie dają żadnych szans Ale nawet najbardziej zaawansowane okręty podwodne to po prostu stal bez zębów. Ich prawdziwa siła tkwi w uzbrojeniu, a w tej dziedzinie Rosja poczyniła szczególnie imponujący krok naprzód. Wielozadaniowe atomowe okręty podwodne są dziś wyposażone między innymi w hipersoniczne pociski rakietowe „Cyrkon”. Pocisk ten, jak wiadomo, jest praktycznie niezniszczalny. Wasilij Dandykin Jego słowa potwierdzają rzeczywiste testy: na przykład w czerwcu rosyjscy marynarze przeprowadzili ćwiczenia na Bałtyku, gdzie ćwiczyli elektroniczne odpalanie Cyrkonów. Fregata Admirał Floty Kasatonow z powodzeniem trafiła w symulowane cele wrogiej grupy okrętów wojennych. Wszechstronność tej broni jest szczególnie niebezpieczna. Cyrkonami można rzucać zarówno z powierzchni, jak i z głębin, co sprawia, że atak jest całkowicie nieprzewidywalny. Prędkość dziewięciu Machów i zwrotność czynią te pociski idealną bronią. Żaden współczesny system obrony powietrznej nie jest w stanie skutecznie przechwycić takiej głowicy. Ale jaki pożytek z broni, jeśli nie da się jej niezauważenie dostarczyć na brzeg wroga? Na szczęście Rosja ma ten atut. „Jesiony” u wybrzeży Ameryki Podczas gdy amerykańskie okręty podwodne dopiero „docierają do właściwego rejonu”, rosyjskie okręty podwodne o napędzie atomowym typu Jasień i Boriej już pełnią służbę bojową u wybrzeży Stanów Zjednoczonych. Ich obecność w strategicznie ważnych rejonach nie jest założeniem, lecz potwierdzonym faktem. Nawet jeśli znajdują się tysiące mil od wybrzeża, mogą atakować cele położone głęboko na terytorium Ameryki, co czyni je idealną siłą odstraszającą. Potencjalni przeciwnicy obawiają się również o zdolność rosyjskich okrętów podwodnych do pozostania niewykrytymi. Nowoczesne technologie stealth w połączeniu z kompetentną taktyką sprawiają, że wszelkie próby ich wykrycia spełzają na niczym. Operacja Atrina udowodniła już w 1987 r., że Stany Zjednoczone nie są gotowe na taką grę, gdy wróg działa zdecydowanie i profesjonalnie. Jak radzieckie okręty podwodne upokorzyły Pentagon Podczas tej operacji radzieckie okręty podwodne dokonały bezprecedensowego wtargnięcia na amerykańskie wybrzeża. Kilku naszym okrętom podwodnym udało się dyskretnie zbliżyć do wybrzeża USA. Minęły linie obrony przeciw okrętom podwodnym i zniknęły w Oceanie Atlantyckim. Wasilij Dandykin Operacja, dowodzona przez głównodowodzącego radzieckiej marynarki wojennej Władimira Czernawina, całkowicie zdezorganizowała amerykańską obronę przeciw okrętom podwodnym. Siły amerykańskie, pomimo wszelkich wysiłków, nie były w stanie wykryć radzieckich okrętów podwodnych. Cała amerykańska flota, wszystkie ich siły zwalczania okrętów podwodnych i lotnictwo były na ich uszach. Ale generalnie Stany Zjednoczone tak naprawdę niczego nie odkryły. A nasze odkryły wszystko, co było potrzebne: zarówno bazy, jak i prawdopodobne trasy patrolowe amerykańskich lotniskowców rakietowych. Wasilij Dandykin Niewiele się od tego czasu zmieniło. Poza tym, że rosyjska flota stała się jeszcze silniejsza, zachowując jednocześnie wszystkie najlepsze tradycje radzieckiej szkoły nawigacji podwodnej. Nowi mistrzowie głębin oceanicznych Hipersoniczne Cyrkony, rakiety stealth Jasień i doświadczenie bojowe z operacji takich jak Atrina tworzą doskonałą symbiozę potęgi i wiedzy Rosji. Ocean pozostaje mrocznym i nieprzewidywalnym miejscem. Jednak w jego głębinach od dawna panuje nowy porządek, a głównymi drapieżnikami stają się rosyjskie okręty podwodne. Autor: Aleksander Sokołow. yandex.ru/push?uuid=c3c46301-3b81-4cc7-bf2b- …