GWIAZDA 20 Woli Boskiej Jezusa Chrystusa, który ODNOWIŁ LUDZI przez ODKUPIENIE! Papież Jan Paweł II dla Nowej Ewangelizacji podsunął TAJEMNICE światła, których nie było wczesniej w Różańcu Najświętszej Maryi Panny. Dając Różaniec świętemu Dominikowi w XIII wieku, na 7 wiekow przed ogłoszeniem przez Jezusa Chrystusa Nauki o Jego Boskiej Woli przez POSŁUGĘ Luizy Piccarrety, nie mogła Matka Najświętsza podać tych TAJEMNIC w swoim Różańcu, ale Jan Paweł II mógł, po tym kiedy poznał - choć tylko pobieżnie Księgę Niebios wraz z Kardynałem Józefem Ratzingerem. A to właśnie TE TAJEMNICE z ŻYCIA PANA JEZUSA były GŁOSZENIEM przez NIEGO Boskiej Woli OJCA NIEBIESKIEGO. Wola Boża jest JEDNA JEDYNA dla Trójcy Przenajswietszej! UCZYNIŁ WIĘC JAN PAWEŁ II coś BARDZO WAŻNEGO I WIELKIEGO dla WOLI BOŻEJ! Mam przekonanie, że problemy Kościoła są Nią ZWIĄZANE !!! Jeśli Księga Niebios o Woli Bożej zostanie ogloszona oficjalnie i przyjęta przez Kościół Katolicki będzie o wiele lepiej!
Czytanie z Drugiej Księgi …Więcej
GWIAZDY Woli Bożej! Całość Księgi Niebios 210 godzin zostało umieszczone na free.fr/Luiza.htm To jest bardzo dużo. Więc 21 gwiazdy 10% skrót tego Dzieła dla UŁATWIENIA MISJI! To moje własne OPRACOWANIE, dla celów duszpasterskich nowej ewangelizacji, która stała się możliwa do publikacji dopiero zaledwie od czasu 1994 roku! 1. youtube.com/watch?v=U1GQvGXzeAQ 2.youtube.com/watch?v=YfgKz3WPXFo 3. youtube.com/watch?v=veA0ve6OawY 4. youtube.com/watch?v=rEnujidesAc 5. youtube.com/watch?v=aDkT4EfL048
6. youtube.com/watch?v=W7lj15qzGZs 7. youtube.com/watch?v=XBKYCW_WoDo 8. youtube.com/watch?v=XKxFXmqN_Bs 10. youtube.com/watch?v=3ICKYar7cQo 11. youtube.com/watch?v=GlrYjn0rGgA 12. youtube.com/watch?v=phhQ0uqIZ8I 13. youtube.com/watch?v=GGs2yD0J1UY 14. youtube.com/watch?v=6PTgvpgy9nU 15. youtube.com/watch?v=I1ir__vKQGI 16. youtube.com/watch?v=ra76DSvSl-s
17. youtube.com/watch?v=BSwm_tBIIWI 18. youtube.com/watch?v=BSwm_tBIIWI 19. youtube.com/watch?v=BRJZbuBMjSo 20. youtube.com/watch?v=DrKgNSjpPy4 21. youtube.com/watch?v=4vlYUfXrVU8
Jedność boskiego i ludzkiego jestestwa w Jezusie Chrystusie ma wielkie znaczenie dla zbawienia człowieka, ponieważ tylko w taki sposób zaistnieć może to prawdziwe stawanie się, aby stać się "jak Bóg", bez którego nie ma wyzwolenia i wolności. W osobie Boskiej Jezusa Chrystusa jest to unia hipostatyczna. W NIM właściwa człowiekowi wola istniała i nie została wchłonięta przez wolę Boga, która jest jedna dla Niego i Boga Ojca i Ducha Świętego. Ta wola ludzka była i jest zawsze jednak posłuszna woli Boskiej w NIM w Jego Osobie i na drodze wolności - w przestrzeni wolności Osoby - dokonuje się ich stopienie poprzez dobrowolną jedność. Ten rodzaj jedności przez miłość jest bardziej głęboki niż naturalna jedność. Jest ona nadprzyrodzona i odpowiada największej jedności - jedności trynitarnej niestworzonej w samym JEDYNYM BOGU. Dlatego Jezus Chrystus odnosi zawsze swoją ludzką wolę zawsze do boskie woli swego OJCA. "Zstąpiłem z nieba nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał" J 6,38. Jego ludzka wola jest tylko Jego własną wolą, zaś Jego boska wola jest niestworzoną wolą Trójcy Osób Boskich, Jedynego Boga. Człowieczeństwo Jezusa Chrystusa jest stworzonym miejscem i narzędziem - jesli tak można powiedzieć - dla zjednoczenia odkupionych ludzkich woli, aby ludzkie jestestwa stały się przez łaskę nadprzyrodzoną i Dar Woli Bozej w Chrystusie Jezusie "na obraz i podobieństwo Boga". Rodzi się w nich wolność, ponieważ zostają przyjęte "Boże formy" istnienia w Duchu Świętym - w Duchu Miłości. Tak przychodzi Boze Królestwo, które zbudować może tylko sam Bóg. Tak ukazała się wewnętrzne życie Wcielonego Słowa, które stało się człowiekiem. Taka jest również miara i wzór każdej prawdziwej modlitwy: "Nie to, co ja chcę, ale to, co Ty" Mk 14,36. "Partnerem Jezusa Człowieka jest Ojciec, a nie On sam w swej boskiej naturze i osobie" Jozef kardynał Ratzinger,Tajemnica Jezusa Chrystusa s.45 Wyd. JEDNOŚĆ, Kielce 1994.
W tę dzisiejszą uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, Ewangelia zaprasza nas do zwrócenia oczu na krzyż, gdzie Chrystus umiera na Kalwarii. Widziemy pasterza oddającego życie za owce. I nad nim wydnieje napis: «To jest Król Żydowski» (Łk 23,38). Oto ten, który cierpi ogromną mękę i którego oblicze zdeformowano jest Królem. Czy to możliwe? Doskonale zrozumiał to jeden ze skazanych i ukrzyżowanych obok Pana Jezusa dobry łotr. Prosi z wiarą: «Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa» (Łk 23,42). Odpowiedź Jezusa jest pocieszająca i pewna: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju» (Łk 23,43).
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza (Łk 20, 27-40) Uduchowione życie zmartwychwstałych, żyjących w Królestwie Woli Bozej na wieczność w BOGU!
Podeszło do Jezusa kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go w ten sposób: «Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: „Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był bezdzietny, niech jego brat pojmie ją za żonę i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu”. Otóż było siedmiu braci. Pierwszy pojął żonę i zmarł bezdzietnie. Pojął ją drugi, a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci. W końcu umarła ta kobieta. Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę». Jezus im odpowiedział: «Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania. A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzewie, gdy Pana nazywa „Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją». Na to rzekli niektórzy z uczonych w Piśmie: «Nauczycielu, dobrze powiedziałeś». I już o nic nie śmieli Go pytać. Oto słowo Pańskie.
Komentarz : ewangelie
Jeśli wszyscy kochalibyśmy się bardziej i lepiej, nie dziwiłoby nas, że w niebie nie ma wyłączności na miłość, jak się to dzieje na ziemi, zupełnie zrozumiale z powodu naszych ograniczeń, które utrudniają nam wydostanie się z naszych najbliższych kręgów. Ale w niebie będziemy kochać wszystkich i z czystym sercem, bez zawiści i podejrzliwości, i nie tylko męża czy żonę, dzieci czy krewnych, ale wszystkich bez wyjątku czy dyskryminacji języka, pochodzenia, rasy czy kultury, jako że «prawdziwa miłość osiąga wielką siłę» (św. Paulin z Noli). Słyszeć te słowa Pisma, które pochodzą z ust Jezusa, działa na nas bardzo pozytywnie. Działa na nas dobrze, ponieważ być może, zabiegani wśród tylu spraw, które nie pozostawiają nam czasu na myślenie, i pod wpływem środowiska, które wydaje się zaprzeczać życiu wiecznemu, mogłaby nas dopaść wątpliwość w zmartwychwstanie umarłych. Tak, działa pozytywnie fakt, że sam Pan jest tym, który mówi nam, że poza zniszczeniem naszego ciała i tego świata, istnieje przyszłość: «A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa "O krzaku", gdy Pana nazywa Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. Bóg nie jest [Bogiem] umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją» (Łk 20,37-38)
Czytanie z Pierwszej Księgi Machabejskiej (1 Mch 4, 36-37. 52-59) Odbudowa i poświęcenie ołtarza, co jest obecnie - upolitycznione w zapalaniu HANUKI!
Juda i jego bracia powiedzieli: «Oto nasi wrogowie zostali starci na proch. Chodźmy oczyścić świątynię i na nowo poświęcić». Zebrało się więc całe wojsko i poszli na górę Syjon. Dwudziestego piątego dnia dziewiątego miesiąca, to jest miesiąca Kislew, sto czterdziestego ósmego roku wstali wcześnie rano i zgodnie z Prawem złożyli ofiarę na nowym ołtarzu całopalenia, który wybudowali. Dokładnie w tym samym czasie i tego samego dnia, którego poganie go zbezcześcili, został on na nowo poświęcony przy śpiewie pieśni i grze na cytrach, harfach i cymbałach. Cały lud upadł na twarz, oddał pokłon i aż pod niebo wysławiał Tego, który im poszczęścił. W osiem dni dokonali poświęcenia ołtarza, a przy tym z radością złożyli całopalenia, ofiarę biesiadną i ofiarę uwielbienia. Fasadę świątyni ozdobili wieńcami i małymi tarczami, odbudowali bramy i pomieszczenia dla kapłanów i pozakładali do nich drzwi, a wśród ludu nastała bardzo wielka radość z tego powodu, że skończyła się hańba, którą sprowadzili poganie. Juda zaś, jego bracia i całe zgromadzenie Izraela postanowili, że uroczystość poświęcenia ołtarza będą z weselem i radością obchodzili rokrocznie przez osiem dni, począwszy od dnia dwudziestego piątego miesiąca Kislew. Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY - 1 Krn 29, 10b-11b. 11c-12 (R.: por. 13b)
Chwalimy, Panie, Twe przesławne imię.
Bądź błogosławiony po wszystkie wieki, *
Panie, Boże ojca naszego, Izraela,
Twoja jest wielkość, moc i sława, majestat i chwała, *
bo wszystko, co jest na niebie i ziemi, Twoje jest, Panie.
Chwalimy, Panie, Twe przesławne imię.
Władza królewska należy do Ciebie, †
i nawet ziemski monarcha jest Twoją własnością. *
Bogactwo i chwała od Ciebie pochodzą.
Ty panujesz nad wszystkimi, †
w Twojej ręce spoczywa moc i siła, *
Ty swoją ręką wywyższasz i utwierdzasz wszystko.
Chwalimy, Panie, Twe przesławne imię.
Alleluja, alleluja, alleluja.
Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną. (Por. J 10, 27)
Alleluja, alleluja, alleluja.
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza. (Łk 19, 45-48) Jezus wypędza przekupniów ze świątyni, czyli zapowiedź JEGO ZMARTWYCHWSTANIA.
Jezus wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: «Napisane jest: „Mój dom będzie domem modlitwy”, a wy uczyniliście go jaskinią zbójców». I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie. Tylko nie wiedzieli, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem. Oto słowo Pańskie.
Komentarz : free.fr/Luiza.htm
Nowy Testament jest słowem Jezusa. Dlatego Święty Łukasz dołączył w scenie oczyszczania świątyni przedstawienie Jezusa nauczajacego w niej każdego dnia. Nowy kult skupia się na modlitwie i na słuchaniu Słowa Bożego. W rzeczywistości w centrum instytucji chrześcijańskiej znajduje się osoba Jezusa żywego z Jego ciałem i krwią przelaną na krzyżu i ofiarowanymi w Eucharystii. Święty Tomasz pięknie podkreśla ten fakt: «Recumbens cum fratribus (…) se dat suis manibus» («z tymi, których braćmi zwał (...) się powierzył, i za pokarm z Rąk Swych dał”). W Nowym Testamencie zapoczątkowanym przez Jezusa niepotrzebne są już woły czy handlarze owiec. Podobnie jak «cały lud (...) słuchał Go z zapartym tchem» (Łk 19,48), my nie mamy iść do świątyni, aby poświęcać ofiary, ale aby przyjąć Jezusa, prawdziwego Baranka złożonego w ofierze za nas, raz na zawsze (cyt. Hbr 7,27), i aby zjednoczyć nasze życie z Jego życiem. PICCARRETA