Kilka słów na temat łaciny, jako języka sakralnego.
W próbach ograniczenia języka łacińskiego i zastąpienia go językiem narodowym tkwi mniej lub bardziej świadomy plan rozbicia katolickiej jedności, osłabienia więzów z Rzymem, stłumienia ducha katolickiego, zniszczenia pokory i prostoty wiary. Dlatego tez Stolica Apostolska za każdym razem wytrwale i nieugięcie opierała się tym innowacjom.
Jednakże ten protestancki postulat został w pełni zrealizowany we wszystkich krajach wraz z wprowadzeniem Novus Ordo Missae.
Pius XI zwrócił uwagę: „Albowiem Kościół, dokładnie dlatego, iż obejmuje wszystkie narody i przeznaczony jest, aby trwać do końca czasów (...) ze swej natury potrzebuje języka, który jest powszechny, niezmienny i nie narodowy”. Pius XII pisze: „Język łaciński, którego używa wielka część Kościoła, jest widocznym i pięknym znakiem jedności, jest też lekarstwem skutecznym przeciw jakimkolwiek skażeniom autentycznej nauki”.
Michael Davies „Liturgiczne bomby zegarowe Vaticanum II” …Więcej
Kilka słów na temat łaciny, jako języka sakralnego.
Pius XI zwrócił uwagę: „Albowiem Kościół, dokładnie dlatego, iż obejmuje wszystkie narody i przeznaczony jest, aby trwać do końca czasów (...) ze swej natury potrzebuje języka, który jest powszechny, niezmienny i nie narodowy”. Pius XII pisze: „Język łaciński, którego używa wielka część Kościoła, jest widocznym i pięknym znakiem jedności, jest też lekarstwem skutecznym przeciw jakimkolwiek skażeniom autentycznej nauki”.