Pycha (4).

Strzeżmy się więc, drodzy chrześcijanie, szkaradnej pychy, i wszelkiej próżnej chwały u świata. Niech nam własne sumienie daje świadectwo że dobrze robimy, a pochwały ludzkie są niczym. Ś. Jan Apostoł szczególnie był miłowanym przez Pana Jezusa, prawie pieścił się z Bogiem-Człowiekiem i na Jego piersi spoczywał. A kiedy w Ewangelii ś. o tym wspomina, żeby uniknąć samochwalstwa mówi tylko: „ten uczeń którego miłował Jezus”, a nie chwali się, że to on sam był tym Uczniem, — Sam Chrystus Pan, kiedy miał wskrzesić umarłą córkę dygnitarza synagogi i znalazł przy jej ciele wielu ludzi, rzekł: „odstąpcie, nie umarła dzieweczka ale śpi”. Nie chciał Zbawiciel ściągnąć na siebie uwagi i odbierać podziękowań i oklasków, że umarłą wskrzesił, tylko jakoby śpiącą obudził. Wielu świętych wolało raczej przyjmować nazwę głupich, aniżeli próżne oklaski od ludzi; a cokolwiek dobrego uczynili, nigdy nie przyznawali tego sobie, ale Panu Bogu, że to Jego wszechmoc, dobroć lub opatrzność zdziałała, a nie …