Faryzeuszu ślepy!
To Ewangelia przeciw obłudzie. Przeciw obłudzie wszystkich, którzy nazywają się katolikami, a postępują jak poganie.
Jak to bowiem możliwe, że mamy zadeklarowanych 98% katolików, a nie możemy wprowadzić prawa całkowicie chroniącego życie?
Jak to jest, że dajemy się terroryzować wszelkim grupom propagującym wykrzywione pojęcie miłości?
Łatwo składa się deklaracje. Łatwo religijność pomylić z wiarą. Religijność nie wymaga konkretnych decyzji. Jestem ochrzczony, gdzieś nad drzwiami wisi krzyż, wzruszmy się kiedy pokazują sceny z pogrzebu Jana Pawła II i często na tym koniec. To religijność. Niejasne i niekonkretne poczucie, że delurski.pl/1453/wiara/ jest w moim życiu.
Kiedy jednak zapytać gdzie konkretnie ta wiara przejawia się w codzienności, zaczyna się problem. Religijność nie jest wiarą. Wiara zakłada konkret. Jest to konkret myślenia, mówienia i czynienia w zgodności z wiarą.

Lista sejmowych barbarzyńców
ufaj-panu.blog.pl/…/narod-ktory-zab…

Pius XI, Encyklika Quas primas (11)
Święto Chrystusa Króla jako środek zaradczy przeciw laicyzmowi
Jeżeli więc teraz nakazaliśmy, aby cały katolicki świat czcił Chrystusa jako Króla, to przez to chcemy zaradzić potrzebom dzisiejszych czasów i podać szczególne lekarstwo na zarazę, jaka nawiedziła społeczeństwo ludzkie.
A tą zarazą jest tzw. laicyzm, czyli zeświecczenie, jego błędy i niecne dążenia: a zbrodnia ta, jak Wam wiadomo, Czcigodni Bracia, nie naraz dojrzała, lecz od dawna już kryła się wśród państw.
Zaczęto bowiem od zaprzeczania panowania Chrystusa nad wszystkimi narodami; odmówiono Kościołowi władzy nauczania ludzi, ustanawiania praw, rządzenia narodami, którą to władzę otrzymał Kościół od samego Chrystusa, by ludzi prowadzić do szczęśliwości wiekuistej.
Zaczęto tedy powoli zrównywać religię Chrystusową z innymi fałszywymi i stawiać ją niegodziwie wprost w tym samym rzędzie; a następnie poddano ją władzy świeckiej i wydano ją prawie na samowolę panujących i rządów; dalej jeszcze poszli ci, którzy sądzili, iż należy zastąpić religię Boską jakąś religią naturalną, naturalnym jakimś poruszeniem duszy.
Nie brakło też państw, które uważały, że mogą obejść się bez Boga i że ich religia to bezbożność i lekceważenie Boga.
Jakże gorzkie wydało owoce tak częste i długotrwałe odstępstwo od Chrystusa tak jednostek, jak i państw – na to skarżyliśmy się w encyklice Ubi Arcano, a dziś znów nad tym bolejemy – a są to: nasiona niezgody wszędzie porozsiewane, żagwie zawiści i nieprzyjaźni rozniecone wśród narodów, co tak bardzo opóźnia pojednanie ludów; niepowściągliwa chciwość, która nierzadko ukrywa się pod płaszczykiem dobra publicznego i miłości ojczyzny, z których powstaje rozdwojenie wśród obywateli i ów ślepy i niepohamowany egoizm, który na nic innego nie zważa, jak tylko na prywatne korzyści i wygody, i tą miarą wszystko mierzy; dalszy owoc to zburzony zupełnie spokój domowy, bo zapomniano o obowiązkach i zlekceważono je; łączność i trwałość rodziny zachwiana; wreszcie całe społeczeństwa wstrząśnięte i ku zgubie idące.
Stąd wielką żywimy nadzieję, że święto Chrystusa Króla, odtąd corocznie obchodzone, rychło sprowadzi z powrotem społeczeństwo do Najukochańszego Zbawcy. Oczywiście byłoby to rzeczą katolików przygotować i przyspieszyć pracą swą i działalnością ten powrót; jednakowoż wielu z nich, zda się, ani nie zajmuje w życiu społecznym stanowiska, ani nie ma tej powagi, co przystoi tym, którzy niosą pochodnię prawdy.
Może to niekorzystne położenie należy przypisać opieszałości lub bojaźliwości dobrych, którzy wstrzymują się od walki lub zbyt miękko się sprzeciwiają; skutkiem czego wrogowie Kościoła nabierają większej zuchwałości i odwagi.
Atoli gdyby wszyscy wierni zrozumieli, że mają obowiązek pod sztandarami Chrystusa Króla odważnie i wciąż walczyć, wtedy by z apostolską gorliwością starali się pojednać z Bogiem zabłąkanych i nie oświeconych, aby prawa Boże były nienaruszone.
A ponadto, czyż święto Chrystusa Króla, obchodzone corocznie na całej ziemi, nie przyczyni się walnie do oskarżenia i zarazem do naprawienia tego publicznego odstępstwa, któremu dało początek z wielką szkodą dla społeczeństwa zeświecczenie.
Albowiem im częściej niegodnie pomija się milczeniem na międzynarodowych zebraniach i w sejmach najsłodsze Imię Zbawcy naszego, tym głośniej należy Je wielbić i dobitniej stwierdzać prawa królewskiej godności i władzy Chrystusa.

Lista sejmowych barbarzyńców
„Jeśli możemy zaakceptować to, że matka zabija swoje dziecko, to jak możemy mówić innym ludziom, by nie zabijali drugiego człowieka” – Matka Teresa z Kalkuty

Lista sejmowych barbarzyńców
” Czuję jednak, że dziś największym zagrożeniem dla pokoju jest aborcja, ponieważ to wojna bezpośrednia, to zabójstwo, mord dokonany rękami matki. A my czytamy w Piśmie, bo Bóg mówi bardzo wyraźnie: ‘Nawet gdyby matka mogła zapomnieć o swym dziecku, Ja o tobie nie zapomnę. Oto na moich dłoniach cię wyrysowałem’ [...] nienarodzone dziecko spoczywa w dłoni Boga. [...]
Wielu ludzi bardzo martwi się o dzieci z Indii, dzieci z Afryki, gdzie wiele ich umiera wskutek niedożywienia, głodu i tak dalej, ale miliony dzieci umiera zabijane celowo, z woli matek. Dlatego właśnie aborcja jest największym niszczycielem pokoju. Bo przecież jeśli matka może zabić własne dziecko, czymże jest dla mnie zabić ciebie, a dla ciebie – zabić mnie? Nic już nie stoi nam na przeszkodzie.” – Matka Teresa z Kalkuty

Lista sejmowych barbarzyńców
Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (a więc liczba zapewne niższa niż w rzeczywistości) na świecie wykonuje się co roku 53 miliony aborcji...

Lista sejmowych barbarzyńców
„WSZYSTKO, CO UCZYNILIŚCIE JEDNEMU Z TYCH BRACI MOICH NAJMNIEJSZYCH, MNIEŚCIE UCZYNILI” (Mt 25,40).

Lista sejmowych barbarzyńców
Rybakowicz Adam - popiera mordowanie dzieci.

W Norwegii odbyła się dziecięca „parada sodomitów”
Od 1993 roku w Norwegii jest możliwe rejestrowanie „jednopłciowych związków partnerskich” a w 2002 roku pary sodomickie dostały prawo adopcji dzieci.
Teraz pederaści i lesbijki wychowują ponad 20 tysięcy dzieci a 70% społeczeństwa popiera taką praktykę adopcji.

joga, kabała,przelewanie jajka czy wosku, wróżby
Lista zagrożeń duchowych wg ks. dr Przemysława Sawy

Faryzeuszu ślepy!
To Ewangelia przeciw obłudzie. Przeciw obłudzie wszystkich, którzy nazywają się katolikami, a postępują jak poganie.
Jak to bowiem możliwe, że mamy zadeklarowanych 98% katolików, a nie możemy wprowadzić prawa całkowicie chroniącego życie?
Jak to jest, że dajemy się terroryzować wszelkim grupom propagującym wykrzywione pojęcie miłości?
Łatwo składa się deklaracje. Łatwo religijność pomylić z wiarą. Religijność nie wymaga konkretnych decyzji. Jestem ochrzczony, gdzieś nad drzwiami wisi krzyż, wzruszmy się kiedy pokazują sceny z pogrzebu Jana Pawła II i często na tym koniec. To religijność. Niejasne i niekonkretne poczucie, że delurski.pl/1453/wiara/ jest w moim życiu.
Kiedy jednak zapytać gdzie konkretnie ta wiara przejawia się w codzienności, zaczyna się problem. Religijność nie jest wiarą. Wiara zakłada konkret. Jest to konkret myślenia, mówienia i czynienia w zgodności z wiarą.

Bóg,Honor,Ojczyzna-ks.Tomasz Delurski
Gdy na flagach i sercach wyryty był Bóg, Honor i Ojczyzna mogliśmy istnieć nawet kiedy nas nie było.
Bóg, Honor i Ojczyzna, jakby echo słów Augustyna:
„Jeśli Bóg będzie na pierwszym miejscu, wszystko będzie na swoim miejscu“.

Bóg,Honor,Ojczyzna-ks.Tomasz Delurski
Bóg.
Kiedy Bóg nam przeszkadza ustalamy swoją miarę. Nagle rzeczy stają się względne, jakby zawieszone w niekonieczności.
Zło i dobro to tylko umowne kwestie, których granicę określa się większością głosów.
Kiedy Boga usuwa się z równania świata, rosną stosy trupów. Człowiek staje się produktem decyzji. Nie ma już rampy i esesmana, co był bogiem. Teraz decyduje ktoś inny, a ofiary znów nie mają głosu. Historię piszą żywi. Tak uśmiercono miliard ludzi. Bez Boga człowiek dziczeje.

Biskupi polscy przypominają, iż nie popierają projektów zapisów prawnych, które przewidują karanie kobiet, które dopuściły się aborcji.
A ja przypominam, że to właśnie Episkopat utrącił projekt ustawy o zakazie aborcji, wypowiadając się wbrew Magisterium Kościoła, a konkretnie encyklice Jana Pawła II ,,Familiaris Consortio" oraz zapisom Katechizmu Kościoła Katolickiego w punkcie 2273.
Jan Paweł II był za karaniem wszystkich zaangażowanych w aborcję – przypomina ks. prof. Tadeusz Guz : www.pch24.pl/jan-pawel-ii-za…

PRAWO BOŻE - PAN BÓG USTANOWIĆ DOPOMOŻE, A CI, KTÓRZY ODRZUCAJĄ 10 PRZYKAZAŃ, MOGĄ SKOŃCZYĆ, JAK WSPÓŁPLEMIEŃCY MOJŻESZA, CZYNIĄCY SOBIE NOWEGO BOGA, - ZŁOTEGO CIELCA !

Kodeks Prawa Kanoniczego promulgowany w roku 1983 przez Jana Pawła II nakłada karę ekskomuniki na wszystkich dokonujących i zaangażowanych w aborcję.
Dotyczy to również matki, która zdecydowała się na zabicie dziecka.
Ekskomunika zaciągana jest automatycznie z powodu samego faktu zaistnienia aborcji.