Wiedziałem, że najprawdopodobniej będzie mnie to kosztowało życie, tak jak kosztowało to moich poprzedników, ale zdecydowałem się na trudniejszą drogę, wsparty pomocą kilku ludzi wiary.
W tym celu rozpocząłem bardzo potrzebne wówczas oczyszczenie w Legionistach Chrystusa, zmuszając ich założyciela, Marciala Maciela, do wycofania się z wszelkich urzędów publicznych. Samo to przysporzyło mi wielu wrogów, nie tylko w Kościele, ale także poza nim.

Dziadzie moderatorze Prawda i tak na jaw wyjdzie...i nic nie pomoże twoje moderowanie...za to moderowanie czeka cię porządne lanie...a jeśli to cyborg moderuje to to lanie otrzyma ten który cyborgiem steruje!

Napisałem list do księży i seminarzystów, zachęcając ich, aby zawsze starali się być przykładnymi kapłanami, ożywiani nieustanną i żarliwą modlitwą, kultywując czystość i zażyłość z Chrystusem, i podkreśliłem, że kapłan musi być na wzór Serca Chrystusowego i że tylko w ten sposób kapłaństwo może odnosić sukcesy i przynosić apostolskie owoce, i poradziłem im, aby nigdy nie dali się uwieść logice kariery i władzy — słowa, które często powtarzam księżom i seminarzystom. Na koniec zachęciłem ich, aby nie popełniali błędu, jakim jest przyjmowanie Komunii Świętej na rękę i odbycia pokuty zgodnie z prośbą Matki Bożej.

To jest moja publiczna spowiedź. Ja, Benedykt XVI, Namiestnik Chrystusa, ostatni i prawowity następca Apostoła Piotra, któremu Pan dał klucz do Królestwa Niebieskiego, podobnie jak Piotr zostałem wtrącony do więzienia. Ponieważ głosiłem prawdę, stałem się znienawidzony przez moce tego świata, które z oczywistym okrucieństwem złamały moje gliniane ciało, ale uwolniły mojego nieśmiertelnego ducha, który teraz cieszy się błogosławionym widokiem Boga, nagrodą dla tych, którzy pozostają wierni Jego Synowi Jezusowi Chrystusowi, któremu należy się wszelka cześć i chwała na wieki.

Jego spojrzenie mnie przeraziło, a mając go przed sobą, czułem się, jakbym zobaczył szatana. Wyznał mi, że jednym z jego celów było obrzucanie Matki Bożej błotem, w miarę możliwości wykorzenienie dogmatów i podeptanie Eucharystii.

Papież Jan Paweł II miał na myśli inny plan władzy, taki, który nie przewidywał zmian, jeśli nie były one konieczne. Początkowo sceptycznie odnosił się do śledztwa przeprowadzonego w Kurii Watykańskiej, raportu zawierającego bardzo ważne i kompromitujące informacje, które wymagały natychmiastowych zmian, bo zagrażały stabilności Kościoła, informacje znane szczegółowo jego poprzednikowi, papieżowi Janowi Pawłowi I, który został zamordowany nie tylko dlatego, że znał te informacje, ale także dlatego, że zainicjował czystkę, która obejmowała pewne zmiany we władzy centralnej i Banku Watykańskim, co było wystarczającym powodem do usunięcia go.
Dopiero po zamachu wielki Jan Paweł II zmienił zdanie. Podzielił się ze mną tą informacją i zabraliśmy się do pracy.

A potem czerpał wielką przyjemność z pantomimy, którą wykonywał z rzekomym poświęceniem Rosji i świata Niepokalanemu Sercu Maryi. Powiedział do mnie, podchodząc jeszcze bliżej i z ironią: Czy chcesz wiedzieć, kogo wzywałem do ukochanego obrazu Matki Bożej Fatimskiej? Odpowiedziałem mu, że nie jest to konieczne. Powiedział mi, że i tak mi powie, bo wiedział, że to mnie zaboli: Wezwałem Króla Ciemności, rozumiesz? Trwałem w kompletnej ciszy, po czym powiedział: „Och, dziadku, przyznaję, że świetnie się bawiłem, ale czas skończyć z farsą. Katolicy są ignorantami i bezmyślnymi, i dobrze, że tak trwają, posłuszni i ulegli wszystkiemu, co się do nich mówi”. I znowu się uśmiechnął.

Wszyscy to wiedzą dziadzie moderatorze, że Papież Jan Paweł I został za...ny... Sama Maryja o tym mówiła...

I nic nie pomoże twoje moderowanie... bo, Prawda jak oliwa zawsze na wierzch wypływa!