Izajasz o poście

Przecześmy pościli, a nie wejrzałeś? poniżyliśmy dusze nasze, a nie widziałeś? Oto w dzień postu waszego najduje się wola wasza, a wszystkie dłużniki wasze pociągacie.

Oto się na swary i na zwady pościcie, a bijecie pięścią niezbożnie: nie pośćcie jako aż do tego dnia, aby słyszano głos wasz na wysokości.
Izali taki jest post, którym obrał, przez dzień trapić człowiekowi dusz swoje? izali zakrzywić jako obręcz głowę swoje, a wór i popiół pościelać? izali to nazowiesz postem i dniem przyjemnym Panu? [68]
Izali nie to jest raczej post, którym obrał? Rozwiąż związki niezbożności, rozwiąż brzemiona ciężące, wypuść niewolą uciśnione wolno, a wszelakie brzemię rozerwij,
Ułam łaknącemu chleba twego, a ubogie i tułające się wprowadź do domu twego: gdy ujrzysz nagiego, przyodziej go, a nie gardź ciałem twojem. [69]
Tedy wyniknie jako zaranie światłość twoja, a zdrowie twoje rychlej wznidzie, i pójdzie przed obliczem twoje sprawiedliwość twoja, a chwała Pańska zbierze cię.
Tedy wzywać będziesz, a Pan wysłucha; zawołasz, a rzecze: Owom Ja, Jeźli odejmiesz z pośrodku siebie łańcuch a przestaniesz wyciągać palca i mówić, co nie jest pożyteczno.
Gdy wylejesz łaknącemu duszę twoje, a duszę utrapioną nasycisz: wznidzie w ciemności światłość twoja, a ciemności twoje będą jako południe,
I dać Pan odpoczynienie zawżdy, i napełni jasnością duszę twoje, a kości twoje wyzwoli: i będziesz jako ogród wilgotny i jako zdrój wodny, którego wody nie ustaną.
I będą budowane przez cię pustki wieków, fundamenty rodu i rodu wywiedziesz: i będziesz nazwań budownikiem płotów, odwracający ścieżki na odpoczynienie.
Jeźli odwrócisz od szabbatu nogę twoje, od czynienia wolą twoje w dzień święty mój: a nazowiesz szabbat rozkosznym i świętym Pańskim chwalebnym, a uczcisz go nie czyniąc dróg twoich, ani się najdzie wola twoja, żebyś miał mówić mowę:
Tedy się będziesz rozkoszował w Panu, i wyniosę cię na wysokości ziemie, i nakarmię cię dziedzictwem Jakóba, ojca twego; bo usta Pańskie mówiły.
Księga Izajasza 58, 3-14.