Przepuść nam Panie (Parce Domine)
Ref. Przebacz nam Panie,
przepuść ludowi swemu,
obyś przez wieczność
na nas się nie gniewał.
1. Przed Twą pomstą się korzymy,
przed Sędzią swym ronimy łzy,
błagamy byś powstrzymał gniew,
padamy, kornie modląc się.
2. Nasze grzechy obrażają
Twą łaskawość Boże nasz,
o, ześlij przebaczenie z nieb,
Ty odpuszczenia łaskę dasz.
3. Gdy dziś nastał czas sposobny
o, daj nam skruchy szczerej płacz,
obmyj ofiarę naszych serc,
w których radosna miłość trwa.
4. Usłysz, o łaskawy Stwórco,
ten błagań jęk niesiemy Ci,
przez cały wielki, święty post,
przez te czterdzieści świętych dni.
Historia tej antyfony na Wielki Post sięga przypuszczalnie VI wieku. Z liturgii rzymskiej papieża Grzegorza Wielkiego zaczerpnęli m.in. irlandzcy mnisi, toteż znajdujemy ją w miejscowych manuskryptach. Ów przebłagalny lament doczekał się wielu wersji muzycznych.
Oryginalny tekst łaciński:
Parce, Domine, parce populo tuo:
ne in aeternum irascaris nobis.
1. Flectamus iram vindicem,
Ploremus ante Judicem;
Clamemus ore supplici,
Dicamus omnes cernui:
2. Nostris malis offendimus
Tuam Deus clementiam
Effunde nobis desuper
Remissor indulgentiam.
3. Dans tempus acceptabile,
Da lacrimarum rivulis
Lavare cordis victimam,
Quam laeta adurat caritas.
4. Audi, benigne Conditor,
Nostras preces cum fletibus
In hoc sacro jejunio,
Fusas quadragenario.