Kto doniósł na ks.Międlara i jak uzasadniał ?
Portale informacyjne i blogi podały niesprawdzoną i nieprawdziwą informację o tym, kto jest sprawcą nałożonych na ks.Międlara zakazów publicznego otwierania ust. Wersja bezkrytycznie przyjęta przez opinię publiczną jest taka, jakoby „życzliwym” animatorem cenzury był Celestino Migliore – włoski arcybiskup i dyplomata watykański, stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy ONZ w latach 2002–2010, nuncjusz apostolski w Polsce i dziekan korpusu dyplomatycznego. Jest to w sposób oczywisty półprawda, a ta, jak wiadomo, bywa gorsza od całej nieprawdy. Inna kwestia, że nie ulega wątpliwości, iż faktyczny „życzliwy” dobrze wiedział, do kogo się zwrócić – gdyż wiedza taka (intuicyjna lub szeptana) wchodzi w skład introdukcji do nauk „tajnej dyplomacji”. Opierając się niewątpliwie na „rozeznaniu terenu” i zbadaniu wyciągniętym paluszkiem kierunku przemożnych wiatrów – zwrócił się nasz bohater do trzech osób, czy też raczej osobistości lub figur, do jakich, o tym za chwilę.Faktyczny sprawca, poruszony, przerażony i zatroskany „Życzliwy” nie ukrywa się jednak w swym tekście, który jako żywo przypomina pisma z dawnej epoki, rozpoczynające się: „Uprzejmie donoszę, że Jan Kowalski w dniu wczorajszym na spacerze z psem przed domem wyrażał się w niewybrednych słowach o Partii. Mówił takie słowa na naszych towarzyszy, że jeszcze teraz się mi ręce trzęsą, co bynajmniej jest skutkiem, że przepraszam za błędy i kłaniam się szacunkowo”.
Występuje ów pan z otwartą przyłbicą jak przystało na jednego z wodzirejów tępienia odchyleń nacjonalistycznych w naszej szczęśliwej ojczyźnie, dziarskim krokiem podążającej ku światłej przyszłości dialogu wszystkich z wszystkimi. Dialogu Sorosa ze św.Franciszkiem, Mahometa z Jezusem, Jahwe z Bogiem w Trójcy Jedynym, Schulza z Morawieckim, ks.Bonieckiego z ks.Małkowskim i Mazowieckiego z Gwiazdą. By nie napisać, że dialogu d**y z batem czy raju z piekłem. Naszym bohaterem jest Bogdan Białek. Współprzewodniczący Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów, członek zarządu intenetowej Jesziwy Pardes-Akademii Judaizmu, Członek Honorowy Klubu Chrześcijan i Żydów „Przymierze” w Krakowie, członek Komitetu Honorowego Międzynarodowego Instytutu Dialogu i Tolerancji oraz prezes Stowarzyszenia im. Jana Karskiego.
KLIKNIJ NA TEKST DONOSU PONIŻEJ, ABY POWIĘKSZYĆ.
Organizacja to fascynująca, tak jak i jej portal. Muszę się przyznać, że czytając motto (hasło, lead) strony – zadawałem sobie pytanie, czy to czasem nie jest Portal Randkowy… Zresztą sami posłuchajcie: Celem PRChiZ jest przyczynianie się do wzajemnego poznawania się i zrozumienia, przezwyciężania stereotypów i pogłębiania kontaktów. Oczywiście chodzi tu o chrześcijan i Żydów, ale specyficzny zaśpiew randkowy jednak szumi w uszach… Zastanawia ;) i niepokoi też, iż nazwa jednej ze stron tej zaplanowanej odgórnie randki pisana jest z małej litery, nazwa zaś strony namawiającej na randkę ma pierwszą literę taką ogromną, pnącą się chyba aż do samego nieba, a może i wyżej. Czy może być coś wyżej niż niebo? Ależ oczywiście, nieuki jedne. Nie jeden wszak rabin ogłaszał, że Elohim stwarzając ziemię i niebo spoglądał na Torę, wzorując się na niej… Ale wróćmy do naszych odczuć randkowych. Wrażenie jakiegoś natrętnego biura matrymonialnego potęguje fakt, iż na portalu są zdjęcia wielu całujących się i obejmujących osób. Traf chciał, iż zawsze ściskają się mężczyźni z mężczyznami, ale zostawmy to, może to duch czasu. Podobnie zastanawia logo tej namawiającej do sympatii organizacji. Symbol strony zakochanej, menora narysowany jest w miarę realistycznie. Tragedia natomiast jej z symbolem strony uwodzonej. Zamiast któregoś z uświęconych historią typów oryginalnego krzyża chrześcijańskiego – mamy tu jakieś kute ozdóbki na ogrodzenie garażowe… Jakiś butny ten uwodziciel. Ale nie zrażajmy się, idźmy dalej. Może ta buta jest pradawną tradycją rodową, może to dla chrześcijaństwa szansa wżenienia się w pradawny i bogaty ród, szansa poprawienia swego statusu majątkowego dla z istoty rzeczy nie należących do najzamożniejszych – chrześcijańskich dziewic, chodzących za rękę z obdartymi, idealistycznymi trubadurami, kto wie…
Trochę niżej mamy kolumnę pt. Kronika Wydarzeń Bieżących. Fajnie. Sympatycznie (jak na portalu Sympatia). A cóż tam nam prezentują za „wydarzenia”? „2 X 2016. Wieczorem Żydzi rozpoczynają Nowy 5777 Rok świętując Rosz Haszana. Jest to okazja do życzeń: obyście byli zapisani w Księdze Życia i opieczętowani na dobry rok! Szana Towa. Jest to rownież początek cyklu jesiennych świąt żydowskich. Żydzi czynią przygotowania już wcześniej: w nocy z soboty na niedzielę (24-25 IX) modlili się i zastanowiali nad 13 atrybutami Miłosierdzia Bożego.”
Hmm… No, jest super. Świętują, składają sobie życzenia, pieczętują się (mam nadzieję, że nie znakiem znanym z Apokalipsy), zaczyna się im cykl świąt, przygotowują się do świętowania już wcześniej (ach, ten przemądry pragmatyzm, może to od nich czerpali inspirację twórcy amerykańskiego pragmatyzmu…), modlą się i zastanawiają. Chwalebne, nie będę pytał do czego modlą i nad czym zastanawiają i… jaki ja mam interes, by wiedzieć, nad czym się zastanawiają. W każdym razie, gdy próbowałem sobie wyobrazić, jak to pobożni Żydzi zastanawiają się nad 13 atrybutami Miłosierdzia Boga zwanego YHWH, El , Elohim , Eloah , El Shaddai, Tzevaot czy Sabaoth – coś mi mówiło, że robię zły interes i usłyszałem głos Szlangbauma („Lalka”): „— Żebym ja pana nie znał, tobym myślał, że pan robi zły interes; ale że ja pana znam, więc ja sobie myślę, co pan robi… dziwny interes.” Podziękowałem w myślach rozsądnemu Szlangbaumowi, od czasu do czasu rada stojącego twardo na ziemi Żyda – nie zaszkodzi. A już bym uległ wizji randki, swej chrześcijańskiej uczuciowości i… nie wiadomo gdzie zaszedł. Na szczęście przypomniałem sobie inny aforyzm prusowego Szlangabuma, że Żydzi jak się zejdą, to nie zajmują się głupstwami, tylko robią rachunki. „U nas ciągle jest zajęty rozum i dlatego Żydzi mają rozum, i dlatego, niech się pan nie obrazi, oni cały świat zawojują. U państwa wszystko się robi przez te sercowe gorączke”. Odrzuciłem więc głupstwa (sercową gorączkę dialogową) i z rachunku wyszło mi, że mam szybciej przeglądać tę stronę pchriz, (nie wiem czemu, ale akronim "pchriz" kojarzy mi się z parsknięciem).
I gdy tak ochłodziłem głowę, za radą mądrego Żyda, to począłem przeglądać dalej Kalendarium uwodzicieli. „30 IX 2016 Pogrzeb B. P. Szimona Peresa w Jerozolimie na cmentarzu na wzgórzu Herzla. W Warszawie w Synagodze im. Nożyków modlitwy w intencji zmarłego, 16:45.”
Masz ci los! Cóż mnie obchodzi wzgórze tej dziwnej i niebezpiecznej osoby, jaką był Theodor Herzl (polecam lekturę jego pism i biografii), a tym bardziej jaki mam interes w Synagodze imieniem – za przeproszeniem – Nożyków? Z chłodną już całkiem (nie-sympatyczną, nierandkową) głową rzuciłem spojrzenie na resztę kalendarza. A w nim ani widu, ani słychu jakiejkolwiek informacji o chrześcijańskich świętach, ani o patronach poszczególnych dni, a jak wiadomo każdy dzień chrześcijańskiego kalendarza ma kilku patronów spośród wybitnych chrześcijan. Oryginalny ten dialog, nie ma co, jak… rachunek do zapłacenia. Wzgląd na mój interes i na poświęcany czas zaczynał mi szeptać: „Co ja tutaj robię? Co ty tutaj robisz?”. Jeszcze tylko przebiegłem wzrokiem kolejne akapity inicjatyw, apeli, namawiań do ugoszczenia imigrantów, komunikatów o „Bliskich Spotkaniach”, o odznaczaniu się wzajemnym, o rozwijaniu dialogu w duchu dialogu, by zapoczątkować i umocnić dialog, który nauczy nas krzewienia porozumienia w imię wspólnoty wobec wyzwań współczesności. Uff! Cóż ja za to mogę, że przypomniało mi to znany fragment przysięgi wojskowej z PRL-u: „przysięgam stać nieugięcie na straży pokoju w braterskim przymierzu z Armią Radziecką i innymi sojuszniczymi armiami”. Przysięgi, do której zmuszano i jedni powtarzali ją – dając sobie na tę chwilę suspensę, albo poruszali ustami symulując wymawianie, albo pokazywali fucka… A kysz! wymuszone przysięgi i wymuszone dialogi w formie rachunków i jednostronnych interesów. Pozbawionym samoświadomości narcyzmem tej – i dziesiątek innych podobnych – stron można by się jeszcze długo delektować, ale jakiż mógłby być w tym i czyj interes?
Powróćmy więc do fotografii ściskających się mężczyzn. Jedna wydaje się niezwykle cenna ze względu na tytuł tej notki. Widnieje ona na stronie Stowarzyszenia im.Jana Karskiego, Organizacji Pożytku Publicznego, której prezesem jest tenże sam Bogdan Białek. Zobaczmy więc, jaki jako publiczność mamy pożytek z tej organizacji pożytku publicznego. Otóż w podpisie pod zdjęciem dowiadujemy się, że „ksiądz biskup pomocniczy lubelski Mieczysław Cisło skierował list do prezesa Stowarzyszenia im. Jana Karskiego Bogdana Białka, w którym przekazuje podziękowania za medal Stowarzyszenia Vir Bonus wręczony mu podczas uroczystości upamiętniających 70. rocznicę pogromu kieleckiego.” Fajna sprawa. Tytułów i odznaczeń nigdy dość. Po odczytaniu w obecności nadawcy – panowie wyściskali się gratulując sobie samym dialogu między sobą. I kręci się interes. Nigdy nudno nie jest.
Cóż by tu jeszcze dodać… Pan Białek pasjonuje się historią… „zaściankowego, prymitywnego katolicyzmu i wiary w zabobon”. Pewnie na Skype sobie ze światowej sławy polskim zoilofem, ups, filozofem, i bi-etykiem, ups, bioetykiem, wiceprzewodniczącym bardzo wygodnego łoża, ups, loży Banuj Bierut!, ups, B’nai B’rith - dyskutują. Na przykład w roku 2008 p.Białek wystąpił z pomysłem, aby zaprosić antypolskiego procesora, ups, profesora Grossa do Kielc, stworzyć warunki do bezpośredniej konfrontacji ze współczesnymi mieszkańcami miasta. Spotkanie, którego organizatorami poza Stowarzyszeniem było Wydawnictwo Znak oraz Urząd Miasta Kielce, odbyło się w poniedziałek 21 stycznia 2008 roku w Domu Środowisk Twórczych. Jako wzięty rzemieślnik w swym dialogicznym fachu lubi też p.Bogdan organizować "warsztaty antydyskryminacyjne" i przekuwać Polaków, przekuwać w nową bryłę świata.
wawel.salon24.pl/729887,kto-doni…