Prosta służąca, która zachwycała swoje koleżanki. Bł. Aniela Salawa -Wspomnienie
Aniela Salawa urodziła się 9 września 1881 r. w wielodzietnej, ubogiej rodzinie chłopskiej w Sieprawiu pod Krakowem. Jej rodzice byli bardzo pobożni.
(...)Była prostą dziewczyną z podstawowym wykształceniem. Jednak siła jej ducha sprawiała, że zjednywała sobie ludzi, a jej prosta i silna wiara przyciągała innych do Boga. Po śmierci Anieli Salawy, jej koleżanki zaczęły zwracać się do "swojej świętej". Modlitwy te były wysłuchiwane.
(...)
„Pragnęłabym choć dwie godziny żyć w wolnej Ojczyźnie”
Po wybuchu I wojny światowej postanowiła zostać w Krakowie, by móc modlić się w kościołach oraz służyć pracą w szpitalach wobec rannych żołnierzy i chorych dzieci, a nawet pomagać jeńcom wojennym. Całą swoją pensję rozdawała chorym i biednym. Jej słowa: „Pragnęłabym choć dwie godziny żyć w wolnej Ojczyźnie” dosłownie wyrażają to, jak ciężki był to dla niej czas.
Wytężona praca, złe odżywianie i słabe zdrowie Anieli przyczyniły się do nasilenia jej dotychczasowych dolegliwości. Była w bardzo złym stanie, dlatego skierowano ją do szpitala. Po wypisaniu ze szpitala nie mogła już podjąć pracy zarobkowej.
Choroba, cierpienie i łaska doświadczeń mistycznych.
Ostatnie pięć lat życia spędziła w skrajnej nędzy. W 1918 r. wynajęła zawilgocony i zimny pokój w suterenie, bez podłogi przy ul. Radziwiłłowskiej 20. Po około dwóch latach przestała chodzić. Pomagały jej siostry ze Stowarzyszenia św. Zyty, kongregacja III Zakonu św. Franciszka, także po sąsiedzku jezuici oraz redemptoryści.
W marcu 1922 r. jej stan pogorszył się na tyle, że przewieziono ją do Szpitala św. Zyty, gdzie po czterech dniach zmarła.
Jednak w całym cierpieniu z pogodą ducha dźwigała krzyż choroby. Swoje cierpienia ufnie ofiarowała Chrystusowi jako wynagrodzenie za grzechy świata. W tym czasie wiele też modliła się, czytała, rozmyślała. To właśnie w tym czasie została obdarzona przeżyciami mistycznymi.
„Panie! Żyję, bo każesz, umrę, kiedy chcesz, zbaw mnie, bo możesz”
Aniela Salawa została beatyfikowana 13 sierpnia 1991 r. przez św. Jana Pawła II na krakowskim Rynku. Podstawą do beatyfikacji był cud uzdrowienia 8-letniego chłopca Grzegorza Serafina.,,
Prosta służąca, która zachwycała swoje koleżanki. Bł. Aniela Salawa | Stacja7.pl

,,Nie ma drzewa dobrego, które by wydawało zły owoc, ani też drzewa złego, które by dobry owoc wydawało. Po własnym owocu bowiem poznaje się każde drzewo; nie zrywa się fig z ciernia, ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron. Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło.
Bo z obfitości serca mówią jego usta».,,
EWANGELISTA: ŁUKASZ • Przypomnijmy: święty Łukasz to wraz ze św. Markiem ten spośród Ewangelistów, który nie był Apostołem. Według tradycji pochodził z Antiochii Syryjskiej, a podczas apostolskich podróży św. Pawła stał się jego towarzyszem i w konsekwencji spisał głoszoną przez niego Dobrą Nowinę w dwóch księgach: w Ewangelii dotyczącej życia ziemskiego Jezusa oraz w Dziejach Apostolskich, opisujących rodzący się Kościół po Jego zmartwychwstaniu.
MOWA INAUGURACYJNA • (...)wersja Łukasza jest krótsza, skoncentrowana wokół nakazu miłości nieprzyjaciół, miłosierdzia i wprowadzania słowa w czyn.
ŹLI I DOBRZY • Usłyszymy kolejny fragment mowy inauguracyjnej Jezusa. Tym razem dotyczy ona hipokryzji oraz owoców ludzkich czynów – dobrych bądź złych • Zwróćmy uwagę na słowo „obłudnik”: w znaczeniu dosłownym oznaczało aktora, który odgrywając na scenie rolę, nakłada maskę, choć przybrało też inne, metaforyczne znaczenie „kłamcy”.
Jutro Niedziela – VIII zwykła C | Stacja7.pl