Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan (Ef 6, 1-9)Rady dotyczące życia rodzinnego
Dzieci, bądźcie posłuszne w Panu waszym rodzicom, bo to jest sprawiedliwe. «Czcij ojca twego i matkę – jest to pierwsze przykazanie z obietnicą – aby ci było dobrze i abyś długo żył na ziemi». A wy, ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu waszych dzieci, lecz wychowujcie je w karności, napominając, jak chce Pan. Niewolnicy, ze czcią i bojaźnią, w prostocie serca bądźcie posłuszni waszym doczesnym panom jak Chrystusowi, nie służąc tylko dla oka, by ludziom się podobać, lecz jako niewolnicy Chrystusa, którzy z duszy pełnią wolę Bożą. Z ochotą służcie, jak gdybyście służyli Panu, a nie ludziom, świadomi tego, że każdy, jeśli uczyni coś dobrego, otrzyma to z powrotem od Pana – czy to niewolnik, czy wolny. A wy, panowie, tak samo wobec nich postępujcie: zaniechajcie groźby, świadomi tego, że w niebie jest Pan zarówno ich, jak wasz, a u Niego nie ma względu na osoby. Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY - Ps 145 (144), 10-11. 12-13. 14 i 17 (R.: 17a)
Pan sprawiedliwy na wszystkich swych drogach.
Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *
i niech Cię błogosławią Twoi wyznawcy.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa *
i niech głoszą Twoją potęgę.
Refren.
Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę *
i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.
Refren.
Pan podtrzymuje wszystkich, którzy upadają, *
i podnosi wszystkich zgnębionych.
Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach *
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Refren.
Alleluja, alleluja, alleluja.
Bóg wezwał nas przez Ewangelię,
abyśmy dostąpili chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa. (Por. 2 Tes 2, 14)
Alleluja, alleluja, alleluja.
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza (Łk 13, 22-30)Powszechne wezwanie do zbawienia
Jezus przemierzał miasta i wsie, nauczając i odbywając swą podróż do Jerozolimy. Raz ktoś Go zapytał: «Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?» On rzekł do nich: «Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie zdołają. Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas, stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: „Panie, otwórz nam!”, lecz On wam odpowie: „Nie wiem, skąd jesteście”. Wtedy zaczniecie mówić: „Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś”. Lecz On rzecze: „Powiadam wam, nie wiem, skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy, którzy dopuszczacie się niesprawiedliwości!” Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba, i wszystkich proroków w królestwie Bożym, a siebie samych precz wyrzuconych. Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa i siądą za stołem w królestwie Bożym. Tak oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi». Oto słowo Pańskie.
Komentarz :
Tak więc ten pewien człowiek pyta «Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?». Jezus nie przyjmuje tego podejścia. Zbawienie jest zbyt poważną kwestią, aby rozwiązywać ją za pomocą rachunku prawdopodobieństwa. Bóg «Nie chce bowiem niektórych zgubić, ale wszystkich doprowadzić do nawrócenia» (2P 3,9). Jezus odpowiada: «Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie będą mogli. Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: "Panie, otwórz nam!"; lecz On wam odpowie: "Nie wiem, skąd jesteście» (Łk 13,24-25). Jak mogą być owcami z Jego stada, jeśli nie idą za Dobrym Pasterzem i nie akceptują Magisterium Kościoła? «Odstąpcie ode Mnie wszyscy dopuszczający się niesprawiedliwości!" Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów» (Łk 13.27 do 28). Ani Jezus, ani Kościół nie obawia się, że obraz Boga Ojca pozostanie nadszarpnięty ujawniając tajemnicę piekła. Jak mówi Katechizm Kościoła Katolickiego «oświadczenia Pisma Świętego i nauki Kościoła na temat piekła są wezwaniem do odpowiedzialności spoczywającej na człowieku w korzystaniu z jego wolności wobec wiecznego przeznaczenia. Są jednocześnie pilnym wezwaniem do nawrócenia» (n. 1036). Przestańmy udawać mądrzejszych i kalkulować. Wysilmy się, aby wejść przez wąską bramę, próbując tyle razy ile jest to konieczne, ufając w Jego miłosierdzie. «Wszystko to, co cię teraz martwi —mówi Św. Josemaría Escrivá— jest mniej lub bardziej ważne. —To co absolutnie się liczy, to żebyś był szczęśliwy, byś był zbawiony».