1945 – Największa rewolucja na świecie, o której nigdy nie słyszałeś
Następstwa drugiej wojny światowej są równie przekonujące co do potęgi Żydów, co następstwa pierwszej wojny światowej. Po pierwszym konflikcie żydowskie delegacje w Paryżu osiągnęły kilka niesamowitych rzeczy. Obejmowały one mandat nad Palestyną, włączenie języka „Deklaracji Balfoura” do tekstu mandatu, traktaty mniejszościowe w Europie Środkowej i „Przymierze Ligi Narodów”.
Ale po drugiej wojnie światowej żydowskie osiągnięcie w polityce siły było jeszcze bardziej niesamowite.
Najpierw odbył się wielki proces norymberski, w którym niemieccy oskarżeni zostali powieszeni podczas żydowskich świąt w październiku 1946 r.
Ale jeszcze bardziej imponująca była ogromna armia „carpetbaggers”, która podążyła za armią amerykańską i brytyjską do Niemiec.
Dołączyła do nich podobna armia okupantów z żydowsko-bolszewickiego wschodu. Ci okupanci nosili mundury brytyjskie, amerykańskie i radzieckie, ale wszyscy wykazywali to samo pochodzenie etniczne.
Węgierski autor, Louis Marschalko, opisuje ten proces w swojej niezwykle rzadkiej książce „The World Conquerors”, opublikowanej w tłumaczeniu na język angielski w 1958 roku.
W rozdziale dziewiątym „Revenge Is Ours” Marschalko pisze: „9 maja 1945 roku zemsta Jehowy została uwolniona nad Europą. Samoloty sił brytyjskich i amerykańskich były nadal nazywane „wyzwolicielami”, ale Eisenhower ogłosił: Ale czy Amerykanie byli w rzeczywistości prawdziwymi zwycięzcami?”
W ślad za nacierającymi siłami amerykańskimi pojawiła się złowroga piąta kolumna, której członkowie w dziewięćdziesięciu dziewięciu procentach przypadków nie byli Amerykanami. Ta mściwa armia składała się z emigrantów z krajów Europy Wschodniej, operatorów czarnego rynku z gett brooklyńskich, czeskich, polskich i węgierskich Żydów, którzy schronili się w Londynie, oraz więźniów kryminalnych z „wyzwolonych” obozów internowania.
Zajmowali wszystkie główne i podrzędne stanowiska jako podoficerowie w CIC ( Korpusie Kontrwywiadu ) jako Ritchie Boys , zorganizowani zgodnie z Planem Morgenthaua , roili się w operacjach OSS ( Biura Służb Strategicznych – poprzednika CIA), w różnych komisjach poszukujących domniemanych zbrodniarzy wojennych, a także w amerykańskich organizacjach bezpieczeństwa. Zostali burmistrzami niemieckich miast i komendantami obozów jenieckich i administrowali UNRRA (Administracją Narodów Zjednoczonych ds. Pomocy i Rehabilitacji) LaGuardii . Zajmowali kluczowe stanowiska w siłach amerykańskich i w ten sposób sprawowali nad nimi kontrolę. Na pierwotnej liście ONZ
znajdowało się tylko 2524 domniemanych niemieckich zbrodniarzy wojennych, ale wkrótce ich CIC i rzekomo „amerykańscy” zdobywcy przeprowadzili poszukiwania miliona domniemanych niemieckich „zbrodniarzy wojennych”.
Najpierw żydowscy bolszewicy chcieli rozstrzelać 50 000 Niemców w trybie doraźnym, a następnie zaproponowali postawienie 200 000 domniemanych „zbrodniarzy wojennych” przed sądem w Norymberdze.
Jednocześnie, fala zwycięzców zaczęła przesuwać się na wschód. Masa kilkuset tysięcy uwolnionych z obozów internowania ruszyła w kierunku Polski, Węgier, Rumunii i Jugosławii, aby zostać oficerami komunistycznych sił policyjnych i innych żydowskich organizacji terrorystycznych; i aby przejąć władzę sądowniczą w trybunałach ludowych, aby móc wydawać wyroki na niewinnych ludzi w orgii rzekomej zemsty.
Zostali powitani z otwartymi ramionami przez żydowskie bolszewickie MWD , które kontrolowało kraje Europy Wschodniej, otrzymując niekończący się zapas znaków okupacyjnych, które były drukowane bez opamiętania – dzięki uprzejmości Harry'ego White'a/ Weita, który przekazał amerykańskie płyty drukarskie żydowskim Sowietom – kosztując amerykańskich podatników miliardy. Ten schemat był wszędzie taki sam.
Na czele był albo amerykański, brytyjski lub francuski generał, ale w każdym przypadku żydowski zastępca deptał mu po piętach.
W rzeczywistości Europa nie znalazła się pod Rosjanami, Brytyjczykami ani Amerykanami, ale pod „okupacją żydowską”.
Wszystko, co słusznie lub niesłusznie należało do Europy przez 2000 lat, teraz się rozpadło. Mściciele kontynuowali (ale bardziej okrutnie) czynienie tego, co uznali za zbrodnie przeciwko Hitlerowi. Nie była to okupacja sił amerykańskiej demokracji czy bolszewizmu, ale sił zwycięskiego żydowskiego nacjonalizmu – płonącego nienawiścią.
Zajmując kluczowe stanowiska wśród mocarstw okupacyjnych, byli w stanie ukarać każdego, niezależnie od tego, czy był niewinny, czy winny. W ich oczach istniała tylko jedna zbrodnia, której można było się przeciwstawić lub której można było się przeciwstawić – żydowski nacjonalizm.
Zachodni i wschodni Żydzi ruszyli ręka w rękę, aby zlikwidować chrześcijańskie klasy wyższe, którym udało się uciec przed żydowskim bolszewizmem – uważano ich za ludzi niegodnych zaufania. Na przykład
Kozacy Własowa chcieli walczyć z bolszewickim komunizmem. Ale ktokolwiek stawia opór bolszewizmowi, tak naprawdę walczy z jedną częścią żydowskiego królestwa świata. Ci Kozacy doskonale wiedzieli, kim byli komisarze kołchozów, przed którymi rosyjski chłop musiał klęczeć. W 1940 roku widzieli, jak rzekomo „rosyjski” MWD wkraczał na Łotwę, Estonię i Litwę, i wiedzieli, że Żydzi, prawie wyłącznie, zorganizowali deportację dziesiątek tysięcy nieszczęsnych ludzi z tych małych państw bałtyckich do żydowskich obozów zagłady Gułag. Ci ludzie byli niebezpieczni, ponieważ byli świadkami pewnych rzeczy. Ci świadkowie muszą zostać zabici!
Jak inaczej można wytłumaczyć los Kozaków Własowa, los chorwackich mężczyzn, kobiet i dzieci, „repatriowanych” do jugosłowiańskich partyzantów żydowskich Tito , czy los Niemców „zlikwidowanych” przez czechosłowackich partyzantów żydowskich Benesza , niż przez żydowski nacjonalizm działający za widoczną władzą? Jak inaczej można wytłumaczyć takie nieludzkie okrucieństwo, skoro tak zwana brytyjska demokracja pozwoliła uzbrojonej policji wojskowej na rozmieszczenie sił przeciwko setkom tysięcy nieuzbrojonych cywilnych Europejczyków?
Louis Marschalko porusza tutaj jeden z największych ukrytych sekretów II wojny światowej – prawdziwą tożsamość Zdobywców.
Brytyjczycy, Amerykanie i Francuzi byli jedynie fasadowymi ludźmi prawdziwej władzy. Przeprowadzono bardzo niewiele badań akademickich na temat faktów, które przytacza. Jest to jeden z tych tematów, w które „szanowani intelektualiści” po prostu się nie zagłębiają.
Niemniej jednak fakty są dokładnie takie, jak przytacza je Marschalko. Żydowski terror rzeczywiście spadł na Europę po II wojnie światowej. Ten terror był tak wszechobecny, jak rzadko się o nim wspominało. Niezależnie od
tego, czy to Herbert Lehman , czy Fiorello LaGuardia zarządzający UNRRA, czy Ana Pauker terroryzująca Rumunię, był to, jak mówi Marschalko, terror Żydów.
Żydzi wszędzie przejmowali najwspanialsze nieruchomości w Europie – domy wypędzonych, zniewolonych i wymordowanych [głównie] Niemców i Europejczyków. Przeżyli to kosztem pokonanych i tak zwanych Wyzwolicieli, jednocześnie przedstawiając się jako najwięksi męczennicy. Nic z tego nie pasuje do historii w podręcznikach historii, dlatego zostało usunięte.
Kilku ludzi, takich jak brytyjski generał Sir Frederick Morgan i amerykański generał George Patton , próbowali ujawnić prawdę, która ujawniała się w Europie, ale obaj zostali szybko uciszeni. Morgan mówił o ogromnej fali Żydów wylewającej się z Bałkanów z krajów żelaznej kurtyny w kierunku Palestyny. Początkowo zarzut został odrzucony, ale potem przyznany. Morgan został szybko usunięty i zastąpiony za odwagę mówienia prawdy. Generał Patton pisał miażdżąco o tym, jak „osoby przesiedlone” – czyli „Żydzi” – żyli jak wirtualni uprzywilejowani święci w Niemczech po wojnie.
To, co stało się z Pattonem i powody tego, jest aż za dobrze znane. Europa po II wojnie światowej była żydowskim żniwem. „Ocaleni” mnożyli się w amerykańskich i brytyjskich mundurach; żydowscy komisarze dominowali w rządach stalinowskich; uchodźcy tłumnie przybywali do najlepszych hoteli i magazynów zaopatrzenia UNRRA (szkolenia i broń) w drodze do „Ziemi Świętej”.
Zbadanie tego szczegółowo, to natychmiastowe podniesienie kwestii narracji o „zagładzie Żydów”. Tak więc bogate i odłogowane terytorium żydowskiego podboju Europy po II wojnie światowej pozostaje w dużej mierze niezbadane… Temat jest naładowany historycznym dynamitem.
1945 – The Worlds Biggest Revolution You Never …