Votum archiep. Materani de iustificatione apud SS. Œcumenicum Concilium Tridentinium (5 Iul. 1546) allmylinks.com/ProVaticanus Concilium Tridentinum: Diariorum, Actorum, Epistularum, Tractatuum Nova Collectio, Tomus Quintus, Actorum Pars Altera, Edidit Societas Goerresiana Promovendis Inter Catholicos Germaniae Litterarum Studiis (Friburgi Brisgoviae: B. Herder - Typographus Editor Pontificius, MCMXI), sect. 112. Materanus in generali congregatione die 5. iulii 1546 [de primo statu iustificationis], pp. 287-291. Cf. Google Books Gratias ago tibi Deo per instrumenta de @WoodymCMAS et @musicarrangestudio9134 pro bono rei publicæ, cf. (Creative Commons Acknowledgment), cf. youtube.com/watch?v=AEQjtdFHV0w & youtube.com/watch?v=uZE-FSQhP6E Ioannes Michael Cardinalis Saracenus (MDXCVIII–MDLXVIII) Ioannes Michael Saracenus (cognomine etiam Sarraceno vel Saracino designatus) fuit insignis Romanae Ecclesiae cardinalis, diplomatista, ac dioecesium administrator, qui aetate Reformationis Catholicae gravissimum in Curia Romana locum obtinuit. Ex archiepiscopo provinciali inter primarios Apostolicae Sedis iurisperitos, iudices, et inquisitores evectus est. Ortus, Iuventus, et Episcopatus (1498–1536) Neapoli die I Decembris anno MDXCVIII ex nobili et perantiqua familia (cui olim Garifalca cognomen fuerat) natus est. Cum autem belli calamitatibus gentis patrimonium ac feuda amissa essent, Ioannes Michael, ad sacra studia intentus, iuris civilis ac canonici scientia mox eminuit, atque primum ut archipresbyter Torellae ecclesiae deservivit. Mense Iunii anno MDXXXI, Clemens Papa VII eum Archiepiscopum Acheruntinum et Materanum elegit; sacra autem eius consecratio die XXIII Martii anno MDXXXVI Romae celebrata est. In Concilio Tridentino Constantia (1546–1549) Saraceni virtus ac firmitas maxime innotuerunt primis Concilii Tridentini actionibus. Cum acres essent contentiones inter Romanum Pontificem et Carolum V Imperatorem, Paulus Papa III decrevit concilium e civitate Tridenti (quae sub imperio erat) Bononiam (in dicionem pontificiam) transferre. Saracenus, licet imperialis subditus esset, summam Romano Pontifici fidem praestitit transferendae synodo acriter favendo. Quo facto, etsi Caesaris offensionem incurrit, summam apud Curiam Romanam auctoritatem sibi comparavit. Urbis Gubernator et Purpura Cardinalitia (1549–1551) Ob haec merita, Paulo Papa III defuncto, Sacrum Collegium Cardinalium anno MDXLIX Saracenum elegit Almae Urbis Romae Gubernatorem ac Administratorem tempore sede vacante. Succedens deinde Iulius Papa III non solum hoc munus confirmavit, sed mense Octobri anno MDLI eum Sanctae Romanae Ecclesiae Vice-Camerarium nominavit, oeconomicis iudicialibusque urbis negotiis praeficiendum. Paucis post diebus, in consistorio diei XX Novembris anno MDLI, cardinalari dignitate evectus est, accepto titulo Sanctae Mariae in Ara Coeli. Doctrinae Auctoritas: Sanctum Officium et Ultima Munera Cardinalis factus, Saracenus inter praecipuos iuris reformandi duces habitus est: Inquisitio Romana: Anno MDLXIII ad Supremam Sacram Congregationem Sancti Officii (Inquisitionem Romanam) ascitus est, ubi causis haeresis ac fidei diu praefuit. Acta Tridentina: Quia concilii initiorum probe conscius erat, ei mandatum est ut universa Concilii Tridentini acta colligeret, recognosceret, atque in formam officialem redigeret. Arbiter Curialis: Ut summus iudex, controversias de possessionibus ac iurisdictione inter antiquos ordines religiosos (praesertim inter Canonicos Regulares Lateranenses et Monachos Casinenses) composuit; praeterea in commissione octo cardinalium sedit ad causam criminalem Cardinalis Caroli Carafa examinandam. Conclavia et Posteritas Saracenus in quinque conclavibus successivis (utrisque anni MDLV, deinde annis MDLIX, MDLXV, et MDLXV–MDLXVI) magni momenti partes egit. In comitiis anni MDLIX, vir sagacissimus, die Nativitatis Domini e conclavi ante ultimam suffragationem discessit, palam dicens suffragium suum non amplius necessarium esse, cum iam securam perspiceret Cardinalis de' Medici (Pii Papae IV) electionem. Mense Octobri anno MDLXVI, ad ordinem Cardinalium Episcoporum promotus, Sedem Suburbicariam Sabinensem accepit. Antequam diem obiret (quod accidit Romae die XX Venice Aprilis anno MDLXVIII), maximum in historia Ecclesiae vestigium reliquit: ipse enim fuit principalis consecrator Michaelis Ghislieri, qui postea Pius Papa V creatus et in sanctorum album adscriptus est. Saraceni ossa Neapolim translata, in gentilitio sepulcro ad Sanctam Mariam a Formello quiescunt. #ExtraEcclesiamNullaSalus #Tridentine #SARACENI #dogma #Votum #Imperium #Magisterium #Baptismum #οἰκουμένη #Orthodoxia #SRE #ΧΡ #SPQR #PaulusIII #PiusIV #Matera #Acerenza youtube.com/watch?v=iw7ZCFIi6Bs