KS. GOFFINEGO NAUKA NA TRZECIĄ NIEDZIELĘ POSTU (GŁUCHĄ, PO ŁACINIE OCULI).
„Oczy moje zawsze (są wzniesione) ku Panu, albowiem On wyrwie z sideł nogi moje. Wejrzyj na mnie, a zmiłuj się nade mną, bom jest jedyny i u- bogi. Do Ciebie Panie, podniosłem duszę moją. Boże mój, w Tobie ufam; niech się nie zawstydzę!“ Chwała Bogu itd.
Modlitwa kościelna. Prosimy Cię, wszechmocny Boże! spojrzyj na życzenia pokornych i wyciągnij prawicę majestatu Swego na naszą obronę, przez Pana naszego Jezusa Chrystusa itd.
LEKCYA z listu św. Pawła do Efez, rozdz. 5, wiersz 1—9.
Bracia, bądźcie naśladowcami Bożymi jako synowie najmilsi, a chodźcie w miłości, jako i Chrystus u- miłował was i wydał samego siebie za nas obiatą i ofiarą Bogu na wonność wdzięczności. A porubstwo i wszelka nieczystość albo łakomstwo, niechaj nie będzie ani wspomniane między wami, jako świętym przystoi, albo sprośność, albo głupia mowa, albo żartowanie, które do rzeczy nie należy: ale raczej dziękowanie. Bo to wiedzcie, rozumiejąc, iż wszelki porubca, albo nieczysty, albo łakomieć (co jest bałwochwalstwo) nie ma dziedzictwa w Królestwie Chrystusowym i Bożem. Niechaj was nikt nie zwodzi próżnymi słowy, albowiem dla tegoć przychodzi gniew Boży na syny niewierności. Nie bądźcie tedy uczestnikami ich. Albowiem byliście niegdyś ciemnością, lecz teraz światłością w Panu. Jako synowie światłości chodźcie, bo owoc światłości jest we wszelakiej dobrotliwości i sprawiedliwości i prawdzie.
Wyjaśnienie.
Wzywa nas Apostoł, abyśmy naśladowali Boga pod względem życzliwości i świadczenia dobrodziejstw, jak idą dzieci za przykładem ojca. Dalej przypomina, iż łakomstwo, porubstwo[ czyli rozpusta/rozwiązłość] sprośność, nieczystość i obrażające skromność mowy winny być wygnane z zebrań chrześcijańskich, a nawet nieznane z nazwiska, gdyż te zdrożności nie dopuszczają nikogo do nieba. Radzi także, abyśmy się nie dali bałamucić namowami tych, którzy lekceważą te grzechy i nazywają je ludzką słabością, zasługującą na pobłażliwe wybaczenie; tacy bowiem ludzie są synami ciemności i szatana, ściągającymi gniew Boży na siebie i na tych, co ich słuchają. Chrześcijanin, który jest synem światła i wiary, winien to uważać za grzech i zdrożność, co sprzeciwia się wierze i sumieniu. Wiary powinien się trzymać, a nie słuchać zdania zuchwałych bezbożników. Gdy cię kto namawia do złego, zapytaj się wprzód, czy idąc za jego radą, śmiałbyś kiedyś stanąć przed sądem Bożym. Poradź się sumienia, a z tego, co ono ci powie, wnoś, czy dobrem, czy złem jest to, do czego cię uwodziciel chce namówić.
Onego czasu wyrzucał Jezus czarta, a on był niemy. A gdy wyrzucał czarta, przemówił niemy i dziwowały się rzesze. A niektórzy z nich mówili: przez Belzebuba, książęcia czartowskiego, wyrzuca czarty. A drudzy kusząc, domagali się znaku od Niego z nieba. A On, widząc myśli ich, rzekł im: Wszelkie królestwo przeciw sobie rozdzielone, będzie spustoszone, i dom na dom upadnie. A jeśliż i szatan jest rozdzieleń przeciw sobie, jakoż się ostoi królestwo jego? Gdyż powiadacie, iż Ja przez Belzebuba wyrzucam czarty. A jeśliż Ja przez Belzebuba wyrzucam czarty, synowie wasi przez kogo wyrzucają.? Dlatego oni sędziami waszymi będą. Lecz jeśli palcem Bożym wyrzucam czarty, zaisteć przyszło do was Królestwo Boże. Gdy mocarz zbrojny strzeże dworu swego, w pokoju jest to, co ma. Ale jeśli mocniejszy nad niego nadszedłszy zwycięży go: odejmie wszystkę broń jego, w której ufał i łupy jego rozda. Kto nie jest ze Mną, przeciw Mnie jest, a kto nie zgromadza ze Mną, ten rozprasza. Gdy duch nieczysty wynijdzie od człowieka, chodzi po miejscach bezwodnych, szukając odpoczynku, a nie znalazłszy, mówi: Wrócę do domu mego, skądem wyszedł. A przyszedłszy, znajduje go umieciony i ochędożony. Tedy idzie i bierze z sobą siedmiu innych duchów, gorszych nad się, a wszedłszy mieszkają tam, i stawają się pośledniejsze rzeczy człowieka onego gorsze, niźli pierwsze. I stało się, gdy to mówił, podniósłszy głos niektóra niewiasta z rzeszy, rzekła Mu: Błogosławiony żywot, który Cię nosił i piersi, któreś ssał. A On rzekł: I owszem błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą go, pełniąc je.
Jest to zły duch, który tych, w których osiadł, częstokroć tak dręczy, iż tracą mowę. Ze strony duchowej można przez to rozumieć wstydliwość, której pozbawia dyabeł grzesznika zabierającego się do grzechu i którą mu przywraca przed spowiedzią na to, aby grzech zataił i przez to jeszcze ciężej zgrzeszył.
Jak teraz wygania Chrystus Pan niemych dyabłów?
Dając w Swej łasce grzesznikowi poznać, że grzechy zatajone w spowiedzi będą kiedyś jawne i znane całemu światu, przez co go zarazem ośmiela do wyrzeczenia się fałszywego wstydu. — „Nie wstydź się przeto, bracie, wyznać przed człowiekiem, coś złego popełnił wobec innego albo kilku świadków“, mówi św. Augustyn. Tenże Święty twierdzi słusznie, że „szczera spowiedź tępi skłonność do złego, pokonywa szatana, zamyka paszczę piekła, otwiera bramy rajskie."
Co znaczy wyraz Belzebub?
Znaczy po polsku „bożka much." Tak się zwało u Filistynów bóstwo, które brało ludzi w opiekę przed muchami i innem robactwem. Ponieważ żydzi od dawna nienawidzili Filistynów, tern imieniem nazwali zwierzchnika dyabłów, aby wyrazić swe obrzydzenie.
Jak dowiódł Chrystus, że nie wygania dyabłów Belzebubem?
Dowiódł tem
1. że królestwo dyabelskie nie mogłoby się ostać, gdyby jeden czart drugiego wyganiał.
2. Że tym sposobem znieważają swych synów także wyganiających dyabła, a jednak nie czynią im zarzutu, iż to się dzieje przez Belzebuba.
3. Wreszcie stawił im jako dowód cały żywot i uczynki Swoje, które były przeciwne dyabłu i niszczyły robotę szatańską.
Na potwarze niema lepszej obrony, jak życie bez skazy. Ci zaś, którzy są ofiarami szkalowań i obmowy, najlepszej pociechy doznają, gdy sobie przypomną, że Chrystus mimo świętości życia i rozlicznych cudów nie był wolny od potwarzy.
Moc i siła Boża, którą Chrystus Pan wyganiał czartów na dowód, że jest Bogiem i obiecanym Mesyaszem, który rozpoczął i zaprowadził na ziemi Królestwo Boże.
Kto jest owym „m o c n i e j s z y m ?“
Jest nim zły duch, stąd nazwany „mocniejszym", że posiada naturalny oręż, rozum i siłę aniołów, i że prócz tego, pouczony długiem doświadczeniem (o ile Bóg dopuści), szkodzić się stara człowiekowi, party naturalnym pociągiem do złego i nienawiścią Boga.
Któż jest owym „silniejszym“, co dyabłu odebrał moc?
Chrystus Pan, który na to przyszedł na świat, aby zniszczyć panowanie szatana (Jan 3, 8), tego księcia ciemności wyrzucić z tego świata (Jan 12, 31) i wyswobodzić nas spod jego przemocy.
Czemu mówi Chrystus: Kto nie jest ze Mną, przeciw Mnie jest?
Słowa te dotyczą przede wszystkim Faryzeuszów, nieuznających w Chrystusie Mesyasza. Nie chcieli oni z Panem Jezusem walczyć przeciw królestwu szatana, lecz usiłowali raczej lud odwieść od jedności wiary i miłości w Imię Chrystusa. Do Faryzeuszów podobni są wszyscy nauczyciele błędnej wiary, którzy fałszywymi naukami odwodzą wiernych od wspólnictwa z Chrystusem i Kościołem, jak szatan, ojciec bałamuctwa i błędu. Niechże więc ci, co sądzą, że można razem służyć prawdzie i błędowi, Chrystusowi i światu, zastanowią się nad tym, czy może być średnia droga między prawdą a błędem, Chrystusem a światem. Chrystus żąda stanowczo, abyśmy byli z Nim, albo przeciw Niemu, tj. z Nim zbawieni, bez Niego potępieni.
Co znaczy: Duch nieczysty chodzi po miejscach bezwodnych?
Natura dyabła jest dzika, straszna, zgroźną. Wygnany z człowieka, broi złe po miejscach, gdzie panuje zniszczenie, grobowa zgnilizna, ciemności, dopóki mu wolno w nich przebywać. (Mat. 8, 28; Tob. 8, 3).
Czemu mówi zły duch: wrócę do domu mego?
Bo tam mu tylko dobrze, gdzie go chętnie przyjmują, t. j. u tych, którzy się wprawdzie oczyścili przez spowiedź i szatana z serca wygnali, ale serce to próżne jest wiary w Boga, nadziei, miłości, dobrych uczynków, a natomiast bogate w przymioty upodobane czartowi, jako to: w lenistwo, pychę, pożądliwość i chciwość. Nie dziw przeto, że takie serca popadają od nowa w grzech i stają się mieszkaniem szatana.
Co znaczą słowa: stają się pośledniejsze rzeczy gorsze, n i ź l i pierwsze?
1.Gdyż powrót do grzechu pociąga za sobą nowe grzechy. Stąd też mówi ewangelia, że dyabeł wraca z siedmiu innymi gorszymi duchami, przez co zapewne rozumieć należy siedem grzechów śmiertelnych czyli głównych.
2. Powrót do grzechu utrudnia powrót do Boga, jak wracanie się tej samej choroby utrudnia odzyskanie zdrowia.
3. Przez ustawiczny powrót do złego grzech staje się nałogiem a nawrócenie niepodobnem.
4. Dalszym skutkiem tego jest zaślepienie duszy, zatwardziałość serca, a ostatecznie utrata zbawienia.
Czemu odezwała się niewiasta?
Stało się to z natchnienia Ducha św. na zawstydzenie Faryzeuszów, którzy w zaślepieniu pychy nie chcieli uznać Bóstwa Chrystusowego, gdy tymczasem pokorna kobiecina nie tylko w Jezusie Boga uznała, ale i tę szczęśliwą nazwała, która nosiła pod sercem Pana nieba i ziemi.
Dlaczego Pan Jezus nazwał błogosławionymi tych, co słuchają Słowa Bożego i strzegą go?
Gdyż, jak się już wyżej powiedziało, do szczęścia wiekuistego nie dość słuchać Słowa Bożego, lecz trzeba je wykonywać w uczynkach. Ponieważ Marya, najmiłościwsza Matka Jezusa, silnie tego przestrzegała, Pan Jezus o wiele Ją wyżej za to cenił, niż za to, że Go poczęła, porodziła i wykarmiła.[To ważne ponieważ ten fragment protestanci tłumaczą na opak: „Chrystus nie cenił bardzo swojej Matki”]
PRZEWIELEB. KS. LEONARDA GOFFINEGO
WYKŁAD LEKCYII EWANGELII
NA WSZYSTKIE NIEDZIELE I ŚWIĘTA
WRAZ Z WYNIKAJĄCĄ STĄD
NAUKĄ WIARY I OBYCZAJÓW
i GRUNTOWNEM WYJAŚNIĘ IEM ROKU KOŚCIELNEGO,
NAJGŁÓWNIEJSZYCH OBRZĘDÓW KOŚCIELNYCH I MSZY ŚWIĘTEJ.
PRZEJRZAŁ I POPRAWIŁ
KS. PROFESOR DR. A. GALANT. Mikołów- Warszawa 1905r., str. 144-147
Obrazki:
Faryzeusze odwracają się od Chrystusa, średniowieczny witraż Katedra Canterbury, foto Chris Beckett , LINK
Chrystus uzdrawiający niewidomego, foto Lawrence OP, LINK
Chrystus wstępujący do Nieba, witraż, foto Lawrence OP, LINK
Cud Chrystusa uzdrowienia niewidomego, NYC - Metropolitan Museum of Art., Wally Gobetz, LINK
Iluminowany manuskrypt, Aresztowanie Chrystusa, Walters Art Museum Ms LINK