KS. LEONARDA GOFFINEGO NAUKA O PRZENAJŚWIĘTSZYM SAKRAMENCIE OŁTARZA
NAUKA O PRZENAJŚWIĘTSZYM SAKRAMENCIE OŁTARZA.Czym jest Przenajświętszy Sakrament Ołtarza?
Jest on prawdziwym ciałem i prawdziwą krwią Pana naszego Jezusa Chrystusa, który pod postacią chleba i wina w nim rzeczywiście i prawdziwie jest utajony.
Jak i kiedy ustanowił Pan Jezus ten Przenajświętszy Sakrament?
Ustanowił go na ostatniej wieczerzy, w przededniu Swej męki, spożywszy poprzednio wraz z Apostołami baranka wielkanocnego. Trzech ewangelistów: Mateusz, Marek i Łukasz opowiada krótko, ale jasno i wyraźnie, że Pan Jezus tego wieczora wziął w ręce chleb i wino, a przeżegnawszy je, podał Apostołom, mówiąc: „O to Ciało Moje, które za was będzie wydane; oto Krew Moja, która za was i za wielu przelaną zostanie.“ Tu przeto wszechmocne słowa Jezusa, Syna Bożego, dokonały cudownym sposobem tajemniczej przemiany; tu podał się Jezus Apostołom za pokarm i ustanowił ową przenajświętszą biesiadę, która, jak śpiewa Kościół, wszelką słodycz w sobie zawiera. Co trzej Ewangeliści jednogłośnie opowiadają, to stwierdza Apostoł Paweł święty w pierwszym liście do Koryntyan (11, 23—29), jak to wiemy z dzisiejszej lekcji, z tą jedyną różnicą, że dodaje te słowa: „Ktobykolwiek niegodnie (t. j. w stanie grzechu) jadł ten chleb albo pił kielich Pański, sąd sobie je i pije.“ (27, 29). Z powyższych przeto słów tudzież opowiadania Ewangelistów jawny jest wniosek, że Pan Jezus ziścił Swą obietnicę, ustanowił święty Sakrament i Ciało i Krew Swoją przenajświętszą dał Apostołom do spożywania.
Skąd wiemy, że Chrystus mówiąc: „to jest Ciało Moje, a to jest Krew M o j a“ dał Apostołom prawdziwe Swe Ciało i prawdziwą Krew Swoją?
1. z samego Pisma świętego. Żaden z Ewangelistów ani też Paweł św. nie powiada, że Pan Jezus mówił: „to znaczy Moje Ciało“, lecz „to jest Ciało
Moje“ „to jest Krew Moja“, przez co oznaczają jak najwyraźniej, że Ciało i Krew Chrystusa jest prawdziwie, rzeczywiście i istotnie obecnym pod postaciami chleba i wina, skoro tylko odbyła się przemiana czyli transsubstancjacja. Dowodzą tego dalej słowa: „które za was będzie wydane“, „która za was i za wielu przelana zostanie;“ gdyż w celu odkupienia naszego nie dał Pan Jezus ani chleba, ani wina, ani wyobrażenia Swego Ciała i Krwi, lecz prawdziwe Swe Ciało i prawdziwą Krew Swoją.
2. Nie mógłby też twierdzić Paweł święty, iżby ktoś niegodnie pożywał Ciało i Krew Pańską, gdyby pod postaciami chleba i wina nie była utajoną prawdziwa Krew i prawdziwe Ciało Chrystusowe, lecz tylko prosty chleb i zwykłe wino, lub obraz Jego.
3. Poświadcza to zresztą powszechna wiara i nauka Kościoła, który na mocy Pisma św. i odwiecznej Apostolskiej tradycyi zawsze wierzył i nauczał, że pod postaciami chleba i wina utajone jest rzeczywiste Ciało i rzeczywista Krew Jezusa. Już św. Ignacy, uczeń św. Apostołów, ganił tych wszystkich, co za jego czasów nie chcieli wierzyć w rzeczywiste przemienienie chleba i wina na Ciało i Krew Pańską i dlatego pisze: „Nie wierzą, że prawdziwe Ciało Jezusa Chrystusa, Odkupiciela naszego, który za nas cierpiał i zmartwychwstał, jest w Sakramencie Ołtarza.“ (Ep. ad Smyr.) Pisze też i św. Ireneusz, uczeń Polikarpa, który był uczniem św. Jana Apostoła: „chleb staje się ciałem Chrystusowym.“ (Lib. 4 adv. haer.) Nie inaczej mówi św. Cyryl: „Ponieważ Chrystus Pan mówił o chlebie: to jest Ciało Moje — któż będzie jeszcze o tein wątpił? Ponieważ zarazem powiedział: to jest Krew Moja, któżby śmiał rzec, że to nie Jego krew?“ (lib. 4, reguł. Cat.)
Cóż zarzucą innowiercy tak dawnym świadectwom?
Czyżby im prawda była, lepiej znaną, niż Apostołom, którzy Jezusa przy ostatniej wieczerzy widzieli i słyszeli? Cała starożytność chrześcijańska zadaje im kłam i wykazuje ich błąd. — Dlatego też wreszcie oświadczył powszechny sobór Trydencki (Sess. 13. c. 1. can. 1, de sacros. Euchar.) : „Wszyscy poprzednicy nasi, ilu ich tylko było członkami prawdziwego Kościoła i mówiło o tym świętym Sakramencie, jak najjaśniej to wypowiedzieli, że Odkupiciel nasz ten tak święty Sakrament ustanowił w czasie ostatniej wieczerzy, gdyż po pobłogosławieniu chleba i wina poświadczył w słowach stanowczych i jasnych, że im (t. j. Apostołom) podaje Swe Ciało i Krew Swoją;" jeśli przeto kto przeczy, że w Przenajśw. Sakramencie Eucharystii rzeczywiście i istotnie Ciało i Krew z duszą i Bóstwem Pana naszego Jezusa Chrystusa, a- zatem cały Chrystus jest zawarty, lecz przeciwnie twierdzi, że tylko obrazowo, przenośnie i co do siły w niem istnieje, ten niech będzie wyklętym."
Gdzie i kto wykonywa konsekrację czyli przemienienie?
Konsekracja odbywa się na ołtarzu wśród ofiary Mszy świętej (stąd nazwa „Sakramentu Ołtarza"), w ten sposób, że kapłan nie w swem, lecz w imieniu i z upoważnienia Chrystusa wymawia nad chlebem i winem te same słowa, które wypowiedział Chrystus przy stanowieniu Przenajświętszego Sakramentu Ołtarza. Pięknie pisze o tym Ambroży święty: „Gdy chodzi o Sakrament święty, kapłan nie używa słów swoich, lecz Chrystusowych. Chrystus więc sam dokonywa przemiany chleba i wina na Ciało i Krew Swą świętą."
Czy Chrystus jest obecnym w każdej z tych postaci?
Chrystus jest obecnym w każdej z obu postaci jako Bóg-człowiek, z ciałem i duszą, całkowicie i w zupełności. Opiera się ta wiara na słowach Pawła, Apostoła: „Chrystus, powstawszy z martwych, więcej nie u m i e r a." (Rzym. 6, 9). — Ponieważ tedy Chrystus więcej nie umiera, ponieważ ciało bez duszy i krwi, ponieważ krew bez ciała żyć nie może, wynika przeto z rzeczywistej obecności Chrystusa, że w każdej z wymienionych postaci jest całkowicie obecnym. Stąd też orzekł sobór Trydencki: „Kto przeczy, że w najczcigodniejszym Sakramencie Eucharystii w każdej postaci, w każdej jej cząstce, gdy podział zaszedł, zawartym jest cały Chrystus, ten niech będzie wyklętym."
Na co Pan Jezus ustanowił ten Przenajświętszy Sakrament?
1. Aby zawsze być przy nas i jako człowiek.
2. Aby ciągle we Mszy świętej ponawiała się Jego ofiara krzyżowa.
3. Aby w Komunii świętej był nam pokarmem i pożywieniem na drodze do wiekuistego żywota
Czego po nas wymaga obecność Jezusa w Przenajśw. Sakramencie Ołtarza?
1. Obowiązkiem naszym jest oddać jak najgłębszy hołd Bogu-człowiekowi, utajonemu prawdziwie i rzeczywiście w tymże Sakramencie. On przecież jest Bogiem, Panem i Sędzią naszym.
2. Ze względu na Jego obecność zachować się powinniśmy skromnie, przyzwoicie i z jak największą czcią w kościele, w którym się przechowuje Przenajświętszy Sakrament czyli Sanktissimum.
3. Winniśmy Panu dziękować za miłość, którą okazuje przez to, że na tym padole płaczu raczy przy nas pozostawać jako nasz przyjaciel, dobroczyńca i pocieszyciel we wszech utrapieniach.
4. 4Za miłość tę należy nam się wywzajemniać miłością. Odwieczna lampa, płonąca przed tabernakulum, przypomina nam, aby i w sercach naszych palił się ciągle płomień miłości do Jezusa utajonego w św. Sakramencie.
5. Bierzmy gorliwy i pobożny udział w każdym wystawieniu św. Sakramentu, trwajmy przed nim na kornych modlitwach, chodźmy na procesye, towarzyszmy kapłanowi, idącemu z Komunią świętą do chorego.
6. Nareszcie wypada i jest bardzo korzystnym odwiedzać jak najczęściej św. Sakrament Ołtarza. Wszakże znajdziemy w nim Zbawiciela, który uzdrawiał chorych, błogosławił dziatkom, karmił głodnych, pocieszał strapionych, grzesznikom odpuszczał grzechy.
Źródło:
PRZEWIELEB. KS. LEONARDA GOFFINEGO
WYKŁAD LEKCYII EWANGELII
NA WSZYSTKIE NIEDZIELE I ŚWIĘTA
WRAZ Z WYNIKAJĄCĄ STĄD
NAUKĄ WIARY I OBYCZAJÓW
i GRUNTOWNEM WYJAŚNIĘ IEM ROKU KOŚCIELNEGO,
NAJGŁÓWNIEJSZYCH OBRZĘDÓW KOŚCIELNYCH I MSZY ŚWIĘTEJ.
PRZEJRZAŁ I POPRAWIŁ
KS. PROFESOR DR. A. GALANT. Mikołów- Warszawa 1905r.
Obrazki:
Corpus Christi,Lawrence OP, LINK
Ustanowienie Eucharystii, Lawrence OP, LINK